تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام سجاد ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 159

مساهمون:

ص١٥٩
آن گاه مىفرمود : وقتى جوينده دانش از منزل خود خارج مىشود پاى بر هيچ خشك و ترى از زمين نمىگذارد مگر اين كه تا زمين هفتم براى او تسبيح مىكنند . حضرت امام سجاد عليه السلام عهده دار مخارج صد خانوار از فقراى مدينه بود ، اگر بر سر سفره‌اش يتيمان ، درماندگان ، زمين‌گيران و بيچارگان كه وسيله گذران ندارند حاضر مىشدند ، خوشحال مىشد ، كسى كه داراى خانواده بود از غذاى خود براى خانواده آنها مىبرد . آن بزرگوار شروع به خوردن غذا نمىكرد مگر اين كه ابتدا به مقدار آن غذا صدقه مىداد . در هر سال هفت پينه از محل سجده آن حضرت به واسطه زياد نماز خواندن كنده مىشد كه همه آنها را جمع مىكرد . پس از شهادت آن بزرگوار با او دفن نمودند .

با چه چيزى راه را پيموديد ؟

54 . عبداللَّه پسر مبارك مىگويد : در يكى از سال‌هايى كه قصد حج داشتم در حالى كه پياده با حاجيان مىرفتم كودكى هفت ، هشت ساله را ديدم كه در كنار حاجيان بدون توشه و چهارپا مىرفت ، به سويش رفتم و سلام كردم و عرض كردم : با چه چيزى راه را پيموديد ؟ فرمودند : با خوشى و نيكويى . پس ايشان به نظرم بزرگ جلوه كرد ، به ايشان گفتم : اى فرزندم ! توشه و چهار پايت كجاست ؟