ما بدن امام حسن عليه السلام را غسل داديم ، حنوط كرديم ، كفن نموديم ، آن گاه جنازهء شريف را از مغسل خارج و وارد مسجد كرديم و بر بدنش نماز خوانديم ، سپس امام حسين عليه السلام دستور داد تا در خانه را باز نمايند ، ولى مروان بن حكم و آل ابو سفيان و اشخاصى كه از فرزندان عثمان بن عفّان در آن جا حضور داشتند ممانعت كردند و گفتند :
( اميرالمؤمنين ! ! ) عثمان شهيد در بدترين مكانِ بقيع دفن شود و حسن نزد پيامبر خدا دفن گردد ؟ هرگز چنين موضوعى عملى نخواهد شد مگر اين كه نيزه و شمشيرهايى در بين ما شكسته شوند و تيرهايى پرتاب و تمام گردند .
امام حسين عليه السلام فرمود : آرى ، به حقّ آن خدايى كه مكّه را محترم شمرده ، حسن بن على كه فرزند فاطمه است به رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن افرادى كه ( ابوبكر و عمر ) بدون اجازه داخل خانهء آن حضرت شدند سزاوارتر است .
به خدا سوگند ! امام حسن عليه السلام از آن كسى كه مرتكب خطاهايى شده و باعث تبعيد ابوذر گرديد به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نزديكتر و سزاوارتر است . همو كه با عمّار و عبداللَّه رفتارى كرد كه نبايد انجام مىداد . همان كسى كه تبعيد شدهء پيامبر خدا را پناه داد ، ولى شما بعد از او امير شديد و دشمنان و فرزندانشان از شما پيروى كردند . سپس ما جنازهء امام حسن عليه السلام را آورديم و نزد قبر مادرش ( فاطمه بنت اسد عليها السلام ) دفن كرديم .
ابن عبّاس مىگويد : من نخستين كسى بودم كه بازگشتم . ناگاه سر و صداهايى شنيدم ، مىترسيدم امام نسبت به جنگ با افرادى مىآيند تعجيل نمايد . آن گاه شخصى را ديدم كه فتنه و شر از او احساس مىنمودم ، وقتى او پيشتر از همه آمد ديدم عايشه است كه با چهل سوار مىآيد ، او بر استرى زين كرده سوار و بر همه مقدّم و آنان را به جنگ فرمان مىداد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام حسن و امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 165
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٦٥