اى حسين ! من دربارهء اهل بيت خود و فرزندانم و اهل بيت تو به تو سفارش مىكنم كه از بدر رفتارى آنان درگذرى و نيكوكارى آنان را بپذيرى و براى آنان جانشين من و چون پدرى باشى .
مرا كنار قبر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دفن كن ، زيرا من به آن حضرت و خانهاش از آن افرادى كه بدون اجازهء آن حضرت وارد خانهاش شدند سزاوارترم ؛ چرا كه بعد از آن بزرگوار كتابى براى آنان نازل نشده است ، خداوند در آن چه بر پيامبرش نازل فرموده در قرآن مجيد مىفرمايد : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! بدون اجازه وارد خانههاى پيامبر نشويد » .
به خدا سوگند ! آنان در زمان حيات پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مجاز نبودند بدون اجازه وارد خانههاى آن بزرگوار شوند و بعد از فوت آن حضرت نيز چنين اجازهاى براى آنها نيامده است . ولى ما چون وارث پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بعد از آن بزرگوار هستيم ، حقّ تصرّف داريم .
ولى اگر آن زن ( عايشه ) مانع تو شود تو را به حقّ خدا و آن قرابتى كه خدا با رسول خود براى تو قرار داده سوگند مىدهم كه مبادا حتّى به قدر يك خون حجامت براى من خونريزى نمايى ، تا اين كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را ملاقات نماييم و دربارهء آن ظلم و ستمى كه مردم بعد از آن حضرت به ما كردهاند مخاصمه كنيم و آن بزرگوار را آگاه نماييم .
آن پيشواى مظلوم اين بفرمود و شهيد شد .
ابن عبّاس مىگويد : امام حسين عليه السلام مرا با عبداللَّه جعفر و على بن عبداللَّه بن عبّاس خواست و به ما فرمود : پسر عموى خود را غسل دهيد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام حسن و امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 163
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٦٣