و گواهى دهى كه دوستان او ، دوستان خدا ، و دشمنانش ، دشمنان خدا هستند ، و اين كه مؤمنانى كه با تو در آنچه تكليف نمودم ، شركت كرده و در آنچه من امر كردم ، يار و ياور تو بودند ، ايشان بهترين افراد امّت محمّد صلى الله عليه و آله و برگزيدهترين پيروان و شيعيان من مىباشند .
و به تو امر مىكنم كه با برادران دينى خود - كه مانند تو ، محمّد صلى الله عليه و آله و مرا تصديق نموده و مطيع فرمان او و من هستند - در آنچه خداوند روزيت ساخته و مشمول فضل خود نموده ، برابرى و مواسات كنى .
فقرشان را زدوده ، كمبودهاى آنها را جبران كنى ، و هر كه از آنها در ايمان با تو برابر است ، مال خود را با او به طور مساوى تقسيم كنى ، و آن كه بر تو در امور دينى افضل و برتر است ، مال خود را برايش ايثار نمايى ، تا با اين كار ، بر خداى متعال معلوم گردد كه دين او ، نزد تو از مال خودت عزيزتر و دوستان خدا نزد تو ، از اهل و عيال خودت گرامىتر است .
و به تو امر مىكنم كه دين خود ، علمى كه به تو سپرديم و اسرارى كه نزد تو نهاديم ، حفظ كنى . علوم ما را بر معاندين ما فاش مسازى ، و گرنه مورد شتم و لعن آنها واقع خواهى شد و آبرو و جانت به خطر خواهد افتاد ، سرّ ما را بر افراد غافلى كه عليه ما زشتكارى مىكنند ، فاش مساز ، و با اين كار ، دوستان ما را گرفتار آزار جاهلان نكن .
و به تو دستور مىدهم كه در دين خود تقيّه كنى ، زيرا خداوند مىفرمايد : « مؤمنان نبايد غير از مؤمنان ، كفرورزان را دوست و سرپرست خود برگزينند و هركه چنين كند ، در هيچ چيز از خداوند نيست ، مگر
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 327
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٣٢٧