آنگاه على عليه السلام بخش زيادى از آن آيات را ذكر كرد تا اين كه فرمود :
خداوند براى توضيح بيشتر و اثبات حجّت در مورد برگزيدگان و اولياى خود فرمود : « كه انسان گويد : وا حسرتا بر آنچه در جنب خدا كوتاهى كردم » براى آن كه قرب و نزديكى آنها به خدا را به مردم باز شناساند .
مگر نه اين است كه مىگويى : فلانى پهلوى فلانى است ، وقتى منظورت اين است كه به او نزديك است .
خداوند اين اسرار و رموز را در كتاب خود قرار داده كه جز او ، انبيا و حجج الهى در روى زمين كسى نمىداند ، زيرا مىدانست كه تحريف گران در كتاب او چه خواهند كرد كه نامهاى اوصيا را از ميان خواهند برد و اين امر را بر مردم مشتبه خواهند ساخت ، تا در هدف باطلى كه دارند از مردم كمك بگيرند .
به همين جهت رموز را در قرآن قرار داد و دلها و ديدگان آنها را از توجّه به آن رموز - كه شاهد بدعتهاى آنها در دين است - كور كرد .
و نگهبانان قرآن را - كه مطلعان از ظاهر و باطن آن هستند - از شجرهاى قرار داد كه ريشه آن ثابت و شاخه هايش در آسمان است كه هر زمان ميوه خود را به اذن خدا مىدهند . يعنى همانند اين علم - گاه و بى گاه - براى جويندگان آن آشكار مىگردد .
و دشمنان قرآن را از شجرهء ملعونه قرار داد ، آنهايى كه خواستند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند و خداوند امتناع ورزيد تا نور خود را به پايان رساند .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 371
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٣٧١