حال يكى از اصحاب خود شد ، عرض كردند : اى رسول خدا ! او از بيمارى همچون جوجهء بىپر شده است .
پيامبر صلى الله عليه و آله نزد او آمده ، او را از شدّت بيمارى چون جوجهء بىپر ديد ، فرمود : آيا در سلامتى خود دعايى داشتى ؟
عرض كرد : آرى ، همواره مىگفتم : پروردگارا ! هر عقوبتى كه در آخرت سزايم كردهاى آن را در دنيايم قرار ده .
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : چرا نمىگفتى : پروردگارا ! در دنيا نيكى و در آخرت نيز نيكى عطايمان كن و ما را از عذاب آتش نگهدار ؟ !
آن مرد اين دعا را گفت ، و هماندم گويى كه از بند رهيد ، تندرست برخاست و با ما بيرون آمد .
همچنين مردى جذامى از قبيلهء جهينه كه به سبب جذام از مردم كناره مىگرفت نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمده به او از بيمارى خود شكوه كرد .
حضرت صلى الله عليه و آله يك كاسه آب برداشت و به آن آب دهان مبارك خود را زد و فرمود : اين را بر بدن خود بمال !
او چنين كرد و خوب شد تا آنجا كه اثرى از جذامش نماند .
و نيز عربى باديه نشين را كه مبتلا به پيسى بود نزد حضرتش آوردند ، حضرت از آب دهان خود بر او زد و او تندرست و سالم از نزدش برخاست .
اگر باور دارى كه عيسى عليه السلام بيماران را شفا مىداد بدان كه روزى محمّد صلى الله عليه و آله در جمع ياران خود بود كه زنى نزد حضرتش آمد و عرض
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 126
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٢٦