على عليه السلام فرمود : البتّه چنين است و محمّد صلى الله عليه و آله از مادر زاده شد در حالى كه دست چپ خود را بر زمين نهاد و دست راست خود را به آسمان بلند كرد ، لبانش گوياى توحيد و يگانگى خدا بود . از دهان او نورى پديد آمد كه از آن مردم كاخهاى شام و قصرهاى سرخ يمن و كاخهاى سفيد استخر و حومهء آنها را ديدند ، در آن شبى كه حضرتش زاده شد دنيا آن چنان درخشيد كه جنّيان ، آدميان و شياطين به هراس افتادند و با خود گفتند : در زمين حادثهاى رخ داده است .
همچنين در آن شب فرشتگان را ديدند كه به آسمان بالا مىروند و فرود مىآيند و حضرت حق را تسبيح و تقديس مىكنند و به نشانهء ميلاد او ، ستارگان شهابى لرزيده و فرود مىافتاد .
هنگامى كه ابليس حوادث شگفت آن شب را ديد ، آهنگ سفر آسمان كرد ، او در آسمان سوّم جايى داشت و شياطين استراق سمع مىكردند و سخن فرشتگان عالم بالا را به دزدى در مىيافتند . وقتى عجايب آن شب را ديدند آهنگ استراق سمع كردند كه ناگاه همگى از همهء آسمانها محجوب ماندند و با تيرهاى شهاب مورد هدف قرار گرفتند . اين به جهت نشانهء پيامبرى محمّد صلى الله عليه و آله بود .
يهودى گفت : اين عيسى عليه السلام است كه مىپندارند او به امر خدا كور مادرزاد و مبتلاى به پيسى را بهبود مىبخشيد .
على عليه السلام فرمود : البته چنين است و به محمّد صلى الله عليه و آله بهتر از آن داده شد . او هر بيمارى را بهبود مىبخشيد . روزى حضرتش نشسته بود ، جوياى
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٢٥