على عليه السلام فرمود : البتّه اين چنين است و محمّد صلى الله عليه و آله آنگاه كه به خيبر دست يافت ، آن زن خيبرى او را مسموم كرد ، خدا تا پايان عمر پيامبر صلى الله عليه و آله سم را در درون او سرد و سالم كرد ، چرا كه سم چون در شكم قرار گيرد ، مثل آتش مىسوزاند . اين از قدرت انكارناپذير خداوند بود .
يهودى گفت : اين يعقوب عليه السلام است كه بزرگترين بهرهمندى از خير دارد ، چرا كه خداوند اسباط دوازدهگانه را از نسل او همچنين مريم دختر عمران را از دختران او قرار داد ( آيا براى محمّد صلى الله عليه و آله اين چنين بود ؟ )
على عليه السلام فرمود : البته چنين است و محمّد صلى الله عليه و آله از خير فزونترى از او ، بهرهمند شد ، چرا كه خداوند فاطمه عليها السلام سرور زنان جهانيان را از دختران او و حسن و حسين عليهما السلام را از نوادههاى او قرار داد .
يهودى گفت : يعقوب عليه السلام در فراق فرزندش آن قدر صبر كرد كه نزديك بود به سبب حزن از پا درآيد .
على عليه السلام فرمود : البته چنين است و اندوه يعقوب عليه السلام اندوه فراقى بود كه به وصال انجاميد ، ولى محمّد صلى الله عليه و آله نور چشم خود ابراهيم را در حال حيات از دست داد و همان را براى آزمون برگزيد ، تا اندوختهء آخرتش بزرگ باشد .
پس پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در فراق فرزندش فرمود : جان اندوه دارد و دل مىسوزد و ما در فراق تو اى ابراهيم ! اندوهگينيم ، ولى سخنى كه پروردگار را ناخشنود سازد ، نمىگوييم .
او در همهء اينها رضاى خداوند متعال و تسليم همه جانبه شدن او را برگزيد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 103
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٠٣