پس او بهت زده برگشت .
يهودى گفت : اين ابراهيم عليه السلام است كه از روى خشم خداوندى بتهاى قومش را شكست .
على عليه السلام فرمود : البته چنين است و محمّد صلى الله عليه و آله نيز سيصد و شصت بت را از كعبه سرنگون كرد و آنها را از جزيرة العرب زدود و بتپرستان را با شمشير خوار ساخت .
يهودى گفت : اين ابراهيم عليه السلام است كه فرزندش اسماعيل را خواباند و او را ( براى قربانى در راه خدا ) به روى درافكند .
على عليه السلام فرمود : البته اين چنين است و براى ابراهيم عليه السلام پس از خوابانيدن اسماعيل ( گوسفندى ) فدايى آمد ، ولى محمّد صلى الله عليه و آله به سختتر از او داغ ديد ، او بر بالين بدن بىجان عمويش حمزه - كه شير خدا و پيامبر و نيز ياور دينش بود - ايستاد ، با آن همه محبّتى كه حمزه در دل او و خاندانش داشت حضرتش بر او بىتابى نكرد و آشكارا سوخت و بر او نگريست ، تا با صبر و شكيبايى خود ، خداوند متعال را خشنود سازد و در همهء كارها تسليم امر او باشد .
و در اين مورد فرمود : اگر صفيّه ، ناراحت نمىشد او را مىگذاردم تا در شكم درّندگان و چينهدان پرندگان جاگيرد ، و اگر اين كار پس از من سنّت نمىشد ، چنين مىكردم .
يهودى گفت : قوم ابراهيم عليه السلام او را در آتش انداختند و او صبر نمود و خداوند آتش را براى او سرد و سالم كرد ، آيا براى محمّد صلى الله عليه و آله چنين كرد ؟
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 102
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٠٢