( دريابيد و ) فهم كنيد ؛ مسلّما على بن ابى طالب وصىّ من و وارث من و اداكنندهء ديون من و ( محقّق كنندهء ) وعدههاى من است و او آن جدا كنندهء حق و باطل است و او امير مسلمين و پيشواى متّقين و ( رهبر و ) جلودار و فردا ( ى قيامت ) حامل پرچم پروردگار عالميان است و او ، و بعد از او ، دو فرزندش و سپس از فرزندان پسرم حسين ، نُه تن امامان هدايتگر هدايت شدهاند ، تا روز قيامت .
از انكار امّتم نسبت به برادرم و پشت بر پشت داد نشان ( و پشتيبانى و حمايتشان از يكديگر ) عليه او و ظلمشان به او و حق ربائى ايشان از او به خدا شكايت مىبرم .
( سلمان مىگويد : ) گفتيم : يا رسول اللَّه ! چنين چيزى ( هم ) اتفاق مىافتد ؟ !
حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : آرى و مظلومانه ، پس از آن كه ( قلب آن ظالمان ) از غيض ( و كينهء او ) لبريز و با اين حال در آن هنگام ( نزد دشمنانش ) صبور يافته مىشود كشته مىشود .
( سلمان ) مىگويد : همين كه فاطمه عليها السلام اين ( مطلب ) را شنيد گريه كنان آمد و پشت ( پرده ) ( بر پيامبر و ما ) داخل شد و رسول خدا صلى الله عليه و آله به او فرمود : چه چيزى تو را گريانده دختركم ؟ !
فاطمه عليها السلام ( او ) مىگويد : شنيدم كه ( به پيامبر صلى الله عليه و آله ) عرضه داشت : به خاطر چيزى كه دربارهء پسر عمويم و فرزندم فرمودى .
اينجا بود كه حضرت ( در ادامه ) فرمود : تو ( هم ) مظلوم واقع مىشوى و حقّت از تو گرفته مىشود و تو اولين كسى هستى كه از ميان اهل بيتم بعد از چهل روز ( پس از مرگم ) به من ملحق مىشوى .
يا فاطمه ! من با هر آن كه با تو در مسالمت ( و صلح ) باشد در مسالمت ( و صلحم ) و با هر آن كه با تو در جنگ باشد در جنگم ؛ من تو را به خدا و جبرئيل و صالحِ مؤمنان مىسپارم .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٢٧