فَقُلْتُ : اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ مِنْ قَوْمِي ، ( ثُمَّ ) قالَ : فَلَمْ أَلْبَثْ أَنْ دَخَلَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طالِبٍ عليه السلام مِنَ الْبابِ وَ رَسُولُاللَّهِ صلى الله عليه و آله يَتَوَضَّأُ ! فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله الْماءَ عَلى وَجْهِ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ عليه السلام حَتَّى امْتَلأَتْ عَيْناهُ مِنْهُ ، فَقالَ عَلِي عليه السلام : يا رَسُولَاللَّهِ ! أَحَدَثَ فِيَّ حَدَثٌ ؟
فَقالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله :
ما حَدَثَ فيكَ إِلّا خَيْرٌ . أَنْتَ مِنِّى وَ أَنا مِنْكَ ؛ تُؤَدِّي عَنِّي وَ تَفِي بِذِمَّتِي وَ تَغْسِلُنِي وَ تُوارِيِني فِي لَحَدِي وَ تُسْمِعُ النّاسَ عَنّي وَ تُبِيِّنُ لَهُمْ مِنْ بَعْدِي .
فَقالَ عَليٌّ عليه السلام : يا رَسُولَاللَّهِ ! أَوَ ما بَلَّغْتَ ؟
قالَ عليه السلام :
بَلى وَلكِنْ تُبِيِّنُ لَهُمْ مَا يَخْتَلِفُونَ فيهِ مِنْ بَعْدِي « 1 » .
على عليه السلام : اگر شما رسالتتان را انجام دادهايد ، خليفه براى چيست ؟
انس بن مالك : من خادم رسول اكرم صلى الله عليه و آله بودم ؛ در شبى كه نوبت ( آمدن ايشان به خانهء يكى از همسرانش به نام ) ام حبيبه ، دختر ابوسفيان بود ( حضرت به آنجا آمدند و من ) براى پيامبر آب وضو آوردم . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به من فرمود : اى انس ! الآن از اين در ، مردى بر تو وارد خواهد شد كه امير مؤمنان و بهترين اوصيا و سابقترين مردم در گرويدن به اسلام و عالمترين و صبورترين و بردبارترين آنان است .
انس مىگويد : با خود گفتم : خدايا ! آن را يكى از خويشان من قرار بده ( و به عبارت ديگر خدا كند كه آن شخص برخوردار از اين خصوصيات عالى ، از ميان اقوام من باشد ) ؛ ولى اندكى نگذشت كه على بن ابىطالب عليه السلام از آن در ، بر من وارد شد ، در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله وضو مىگرفت ؛ ايشان ( با ديدن او ) آب وضويش را چنان به صورت اميرالمؤمنين على عليه السلام پاشيد كه چشمان او پر از آن شد .
اينجا بود كه على عليه السلام پرسيد : يا رسول اللَّه ! آيا امر تازهاى دربارهء من رخ داده است ؟
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 37 ، ص 330 ، ح 69 .