از آزمايشها و گرفتاريهاست و يارى نمى شود و از هر سو تاريكيها آن را در بر گرفته است و صاحب [ حكم ] ميان دو چيز است : اگر به حقّ برسد ، سزاوار سلامت است و اگر خطا كند ، راه بهشت را گم كرده است ، آن كه در دنيا خوار و ناتوان باشد ، و در قيامت راحت تر از كسى است كه حكمران و سرور و بزرگ بوده است . هركه دنيا را بر آخرت ترجيح دهد ، هر دو را از كف داده است ؛ اين مى رود و آن به دست نمى آيد .
فرشتگان از حكمت لقمان به شگفت آمدند و خداوند رحمان گفتارش را پسنديد . چون شب شد و به خوابگاهش رفت ، خداوند حكمت را بر او نازل كرد و در خواب سر تا پاى او را فرا گرفت و او را جامه حكمت پوشاند ، پس بيدار شد در حالى كه حكيمترين مردم روزگار خويش بود و به سوى مردم بيرون آمد ، در حالى كه به حكمت سخن مى گفت و در آن استوار مى گشت .
5 / 6 : قسّ بن ساعده
1876 : امام باقر عليه السلام : در ايّام فتح مكه ، روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در محوطه كعبه ايستاده بود كه هيأت نمايندگى قبيله اى به سوى ايشان آمد و سلام دادند . حضرت فرمود : از چه قبيله اى هستيد ؟ گفتند : نمايندگان قبيله بكربن وائل هستيم . فرمود : آيا خبرى از قسّ بن ساعده ايادى داريد ؟ گفتند : آرى ، فرمود : چه كرد ؟ گفتند : مُرد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهفرمود : سپاس خدايى را كه هم پروردگار مرگ است و هم پروردگار زندگى . هر نفسى چشنده مرگ است . گويى به قسّ بن ساعده ايادى مى نگرم كه در عكاظ بر شتر سرخ مويش نشسته است و براى مردم خطبه مى خواند و مى گويد : اى مردم ! گرد آييد و چون گرد آمديد ، خاموش شويد و چون خاموش شديد ، گوش دهيد و چون شنيديد بينديشيد و كامل بگيريد و چون گرفتيد به خاطر بسپريد و چون به خاطر سپرديد ، درست نقل كنيد .