نيافته اند وحقيقت آن هنوز برايشان آشكار نشده است ، دروغ مى انگارند » .
1666 : هشام بن سالم : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : حقّ خداوند بر خلقش چيست ؟ فرمود : آنچه را مى دانند بگويند و از آنچه نمى دانند ، دست نگاه دارند .
2 / 13 : اعتراف به نادانى
1667 : امام على عليه السلام : غايت خرد ، اعتراف به نادانى است .
1668 : امام على عليه السلام : دنيا جز با نعمتها و امتحانها و كيفرهاى اخروى كه خداوند نهاده است يا چيزهاى ديگرى كه نمى دانى ، پايدار نماند . اگر چيزى از اينها بر تو دشوار آمد ، آن را بر ندانستن خود حمل كن كه تو در آغاز نادان آفريده شدى و سپس آموخته شدى و بسى چيزها كه نمى دانى و نظرت در آن سرگردان مى ماند و ديده ات گمراه مى گردد و سپس بينا مى گردى .
1669 : امام سجّاد عليه السلام - از دعاى حضرت در طلب عفو - : خداى من ! چه كس از من به راه رستگاريش نادانتر و چه كس از من به سعادتش غافلتر و چه كس از من دور تر از اصلاح خويش است ؛ . . . هنگامى كه روزى از تو رسيده را در گناهى كه از آن باز داشته اى خرج مى كنم ؟
ر . ك : ص 487 « گفتن : نمى دانم » / ص 593 « ادعاى دانش » .
2 / 14 : بسنده نكردن به آنچه مىداند
1670 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر دانشمندى گرسنه دانش است .