1671 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشمند از دانش سير نمى شود ، تا سرانجام به بهشت درآيد .
1672 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن از خيرى كه مى شنود [ و فرا مى گيرد ] سير نمى شود ، تا كارش به بهشت بينجامد .
1673 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، خردمند نگردد ، تا آنكه ده ويژگى در او گرد آيد : . . . در طول زندگيش از جستجوى دانش ملول نگردد .
1674 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو آزمند سير نمى شوند : جوياى دنيا و جوياى دانش . انسان خوشبخت با دست يافتن به اين دو رشته ، دو محور اصلى هدف را گرد مى آورد و مطلوب خود ، اصلاح معاش و معاد را كسب مىكند .
1675 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو آزمند سير نمى شوند : جوياى دنيا و جوياى دانش ، پس كسى كه از دنيا به آنچه كه خداوند برايش حلال كرده قناعت كند ، سالم مى ماند و كسى كه از راه حرام آن را به دست آورد ، هلاك مىشود ؛ مگر آنكه توبه كند يا بازگردد و هر كس دانش را از اهلش فراگيرد و به دانشش عمل كند ، نجات يابد و هركس با آن دنيا را بجويد ، همان بهره اش است .
1676 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گرسنه ترين مردم ، جوياى دانش است و سيرترين آنها ، كسى است كه آن را نمى جويد .
1677 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه روزى بيايد كه در آن بر دانشم نيفزايم ، پس در آمدن خورشيد آن روز بر من خجسته مباد .
1678 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از معادن تقوا ، ياد گرفتن چيزى است كه نمى دانى و كوتاهى كردن در معلوماتت آن است كه بر آن كم بيفزايى . آنچه انسان را به دانش بى رغبت مىكند ، كم بهره بردن اوست ، از آنچه آموخته است .
1679 : امام على عليه السلام : آنكه حكمتها را شناخت ، بر افزودن آنها قرار از كف بداد .
1680 : امام على عليه السلام - در حكمتهاى منسوب به ايشان - : اگر كسى به دانش خويش بسنده مى كرد ، پيامبر خدا موسى عليه السلام اين كار را مى كرد و حال آنكه سخن او را [ از زبان قرآن ] شنيده ايد : « آيا از پى تو بيايم تا آنچه از مايه رشد
علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — صفحة 583
مساهمون: محمد الريشهري
ص٥٨٣