2 / 12 : توقّف هنگام ندانستن
قرآن
« از چيزى كه بدان آگاهى ندارى پيروى مكن كه گوش و ديده و دل ، هر يك در آن كار مسؤول است » .
حديث
1659 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله - به على عليه السلام - : از ويژگيهاى مؤمن آن است كه از حرامها پاك باشد و در شبهه ها توقف كند .
1660 : امام على عليه السلام : از آنچه بدان آگاهى ندارى ، خبر مده .
1661 : امام على عليه السلام : آنچه را نمى دانى مگو كه در خبر دادنت از آنچه مى دانى متهم مى شوى .
1662 : امام على عليه السلام : از پرتو اندرزگوى اندرز گيرنده ، روشنايى گيريد و نصيحت خيرخواه بيدار را بپذيريد و در همان جا كه به شما آموخته ، توقّف كنيد .
1663 : زرارة بن اعين : از امام باقر عليه السلام پرسيدم : حقّ خداوند بر بندگان چيست ؟ فرمود : آنچه مى دانند بگويند و در آنچه نمى دانند ، توقّف كنند .
1664 : امام صادق عليه السلام : اگر بندگان هنگامى كه نمى دانستند ، توقف مى كردند و انكار نمى كردند ، كافر نمى گشتند .
1665 : امام صادق عليه السلام : خداوند بندگانش را به دو آيه از كتابش سفارش مخصوص كرده است : اينكه تا ندانند نگويند و آنچه را نمى دانند رد نكنند . خداوند عز و جل مى فرمايد : « آيا از آنان در كتاب پيمان گرفته نشده است كه جز حق به خدا نسبت ندهند ؟ » و فرمود : « بلكه آنچه را به شناختش احاطه