نمونههايى از بردبارى اهل بيت عليهم السلام
از بهترين خصلتهاى دنيا و آخرت در نزد پيامبر صلى الله عليه و آله ، بخشودن كسى است كه ستم كرده و عطا كردن به كسى است كه از بخشش ، دريغ ورزيده است . « 1 » اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله ، خود دستور العمل بردبارى است كه پيامبر خدا و خاندان پاكش در هنگام خشم و غضب به كار مىبستند .
پيامآور مهربانى ، در تبليغ خود ، اذيّت و آزار بسيارى را تحمّل كرد . روزى عدّهاى نادان ، پيشانى مبارك ايشان را با سنگ ، مجروح كردند . پيامبر صلى الله عليه و آله ، خون را از چهرهء خويش پاك كرد و فرمود :
اللّهُمَ اهْدِ قَوْمى فَإنَّهُمْ لايَعْلَمُونَ ! « 2 »
خدايا ! قوم مرا هدايت كن ؛ زيرا نمىفهمند .
اين برخورد پيامبر صلى الله عليه و آله ، در نهايت حلم است ؛ زيرا گروه مقابل را نفرين نمىكند و آنان را گروهى نادان مىداند كه از روى جهل به او جسارت مىكنند .
امير مؤمنان عليه السلام نيز حليمترينِ مردمان بود . در نبرد جَمَل ، مروان بن حكم و عبد اللَّه بن زبير - كه در كينهتوزى با امام على عليه السلام و آتشافروزى بىهمتا بودند - ، دستگير شدند ؛ امّا مولا ، از بدى آنان درگذشت و آنان را آزاد كرد .
زينت عبادتپيشگان ، امام سجّاد عليه السلام مىفرمايد :
إنّى لَيُعجِبُنِى الرَّجُلُ أن يُدرِكَهُ حِلمُهُ عِندَ غَضَبِهِ . « 3 »
از مردى كه هنگام خشم ، بردبارى ورزد ، خوشم مىآيد .
شايسته است پيروان اهل بيت عليهم السلام در راه بردبارى گام نهند و اگر نتوانستند بر دانايى خود بيفزايند ، با تمرين بردبارى ، خود را به بردبارى وا دارند . امام على عليه السلام در اين باره ، چنين سفارش مىكند :
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 107 ، ح 1 ؛ ميزان الحكمة ، ج 8 ، ص 3832 ، ح 13171 .
( 2 ) . بحار الأنوار ، ج 35 ، ص 177 .
( 3 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 112 ، ح 3 .