مىفرمايد :
هُوَ مَثَلٌ ضَرَبَهُ اللَّهُ لَنا ، فَالنَّبِيُّ صلى الله عليه و آله و الأْئِمَّةُ - صَلَوات اللَّه عَلَيْهِم أجْمَعين - مِن دَلالاتِ اللَّهِ وَ آياتِهِ الَّتي يُهتَدى بِهَا إلَى التَّوحِيدِ وَ مَصالِحِ الدِّينِ وَ شَرائِعِ الإْسلامِ وَ الفَرائِضِ وَ السُّنَنِ . « 1 »
اين ، مَثَلى است كه خداوند ، در بارهء ما زده است . بنا بر اين ، پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمّه ، - كه درودهاى خداوند بر آنان باد - ، از نشانهها و علايم وجود خدا هستند كه به واسطهء آنها ، به توحيد و مصالح دين و شرايع اسلام و فرايض و سنن ، راه بُرده مىشود .
روشنايى روز با پرتوافشانى خورشيد ، استمرار دارد و خورشيد ، براى راهنمايى عالَم مادّه ، نورافشانى مىكند تا جانداران ، راه خود را گم نكنند . اهل بيت عليهم السلام نيز خورشيد هدايتِ مردماناند و بهترين راهنمايانِ جهان هستىاند كه مردم را با توحيد ، مصالح دين و برنامههاى زندگى ، آشنا مىكنند و بى توجّهى به سفارشهاى ايشان ، دورى از برنامهء صحيح زندگى است .
اصلىترين جايگاه نور الهى
در ادامهء « آيهء نور » ، به جايگاهى اشاره مىشود كه نور الهى را در آن جا بايد جُست :
« فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ
. « 2 »
[ آن چراغ ] در خانههايى است كه خداوند ، رخصت داده است كه بالا برده شوند و نام وى در آنها ، ياد شود و او را در آن جا ، بامدادان و شبانگاهان ، به پاكى بستايند .
مردانى كه بازرگانى و خريد و فروش ، ايشان را از ياد خدا و بر پا داشتن نماز و دادن زكات ، مشغول نكند ؛ و از روزى مىترسند كه دلها و ديدگان ، در آن روز ،
هامش
( 1 ) . التوحيد ، ص 157 ، ح 2 .
( 2 ) . سورهء نور ، آيهء 36 - 37 .