( 92 ) : خَلَقَكُمُ اللَّهُ أنْواراً فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقينَ حَتّى مَنَّ عَلَيْنا بِكُمْ فَجَعَلَكُمْ في بُيُوتٍ أذِنَ اللَّهُ أنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فيهَا اسْمُهُ .
خداوند ، شما را [ به صورت ] نورهايى آفريد و گِرداگِرد عرش خود ، قرارتان داد تا اين كه به واسطهء شما ، بر ما نعمت بزرگى عطا فرمود . پس شما را در خانههايى قرار داد كه خداوند ، رخصت داده است كه بزرگ داشته شوند و نام وى در آنها ياد شود .
توضيح واژهها
عَرْش : تخت ؛ « 1 » در اين جا : مركز فرماندهى .
مُحْدِق : فراگير ، احاطهگر . « 2 »
بُيُوت : جمع « بيت » ، به معناى خانه .
تُرْفَعَ : بالا برده شود ، بزرگْ داشته شود ، ارجمندْ شمُرده شود . « 3 »
شرح
اين عبارت ، اشارهاى ديگر به عظمت ذاتى اهل بيت عليهم السلام دارد . در اين بخش از « زيارت جامعه » ، زائرِ با معرفت به خاندان رسالتْ خطاب مىكند و مىگويد :
خداوند ، شما را به صورت انوارى آفريد و محيط بر عرش خود ، قرار داد تا آن كه به وسيلهء شما ، بر ما منّت نهاد و شما را در خانههايى نهاد كه اراده فرموده است كه برافراشته شوند و نام او در آنها ، ياد گردد .
براى تبيين اين عبارت ، چند مطلب را به اختصار ، بررسى مىنماييم :
هامش
( 1 ) . « العرش : سرير الملك » ( لسان العرب ، ج 6 ، ص 313 ) . « مجلس الرحمن » ( همان جا ) .
( 2 ) . « أحدق : استدار » ( لسان العرب ، ج 10 ، ص 38 ) .
( 3 ) . « أن تُرفَع : أنْ تُعَظّم » ( لسان العرب ، ج 8 ، ص 130 ) .