نزديكى بيت المقدس دانستهاند . « 1 » بنىاسرائيل كه هنگام ورود به شهر ، با دروازهاى بزرگ رو به رو شدند ، سر از فرمان الهى برتافتند و نه تنها سجده نكردند ؛ بلكه مسخرهكنان ، واژهء « حِطّة ؛ گناهان » را به « حِنْطَة ؛ گندم » ، تبديل كردند و به جاى پاداش ، نازل شدن عذاب الهى را بر خود ، هموار كردند :
« فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنْزَلْنا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ .
« 2 »
امّا كسانى كه ستم كرده بودند ، [ آن سخن را ] به سخن ديگرى ، غير از آنچه به ايشان گفته شده بود ، تبديل كردند . پس ما [ نيز ] بر آنان كه ستم كردند ، به سزاى اين كه نافرمانى پيشه كرده بودند ، عذابى از آسمان ، فرو فرستاديم » .
بازگويى داستان نافرمانىِ بنى اسرائيل در قرآن ، براى مسلمانان ، درسآموز است و آشنايان با قرآن ، از اين حادثه ، به « بابُ الحِطّة » ؛ دروازهء آزمون ياد مىكنند ؛ دروازهاى كه اجازهء ورود به آن ، در صورت پيروى كامل ، صادر مىشد و سرپيچى از دستورهاى خداوند ، عذاب او را در پى داشت . خداوند ، قوم موسى عليه السلام را آزمود و فرمان سجده در برابر دروازهاى بزرگ را صادر كرد تا هر آن كه پيرو او نيست ، زبان به اعتراض بگشايد و گويد : « سجده بر چنين درى ، لازم نيست » .
اهل بيت عليهم السلام ، همان « دروازهء آزمون » اند كه پيروى از ايشان ، سعادت و رستگارى را براى فرد ، به ارمغان مىآورد . در حديثى ، پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله ، اهل بيت عليهم السلام را « باب حِطّه » براى امّت اسلامى معرّفى كرده و فرموده است :
إِنَّمَا مَثَلُ اهْلِ بَيْتِى فِيكُم مَثَلُ بابِ حِطَّةٍ فِى بَنِى إسْرائِيل ، مَنْ دَخَلَهُ غُفِرَ لَه . « 3 »
مَثَل اهل بيت من در ميان شما ، همچون باب حِطّه در ميان بنى اسرائيل است . هر كس از آن وارد شود ، آمرزيده گردد .
هامش
( 1 ) . ر . ك : مجمع البيان ، ج 1 ، ص 229 ؛ تفسير الطبرى ، ج 1 ، ص 426 .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 59 .
( 3 ) . المعجم الصغير ، ج 2 ، ص 22 .