ويژهاى ، هر دو گروه را يارى مىكند .
شفاعت ، در قرآن
مادّهء « شفع » ، 31 بار در قرآن و در 26 آيه ، آمده است . قرآن ، شفاعت را از آنِ خدا مىداند « 1 » و مىگويد : تنها شفاعت كسانى پذيرفته مىشود كه با اجازهء خدا بوده و او از آنان ، خشنود باشد :
« وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى
. « 2 »
و جز براى كسى كه [ خدا ] رضايت دهد ، شفاعت نمىكنند » .
« يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا .
« 3 »
در آن روز ( قيامت ) ، شفاعتْ سود نمىبخشد ، مگر براى كسى كه [ خداى ] رحمان ، اجازه دهد و سخنش را بپسندد » .
در نگاه قرآنى ، شفاعتِ كسانى كه شرايط ويژه را ندارند ، سودى ندارد و برخى گروهها ، همچنان بىياور مىمانند :
« فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ
. « 4 »
در نتيجه ، شفاعتگرانى نداريم » .
« وَ لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ
. « 5 »
و از او ، شفاعتى پذيرفته نيست » .
شفاعت ، در نگاه اهل بيت عليهم السلام
اهل بيت عليهم السلام ، شفاعت در قرآن را تفسير كردهاند و شفاعت كنندگان ، شرايط شفاعت
هامش
( 1 ) . سورهء زمر ، آيهء 44 :« قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً ».
( 2 ) . سورهء انبيا ، آيهء 28 .
( 3 ) . سورهء طه ، آيهء 109 .
( 4 ) . سورهء شعرا ، آيهء 100 .
( 5 ) . سورهء بقره ، آيهء 48 .