« إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ .
« 1 »
همانا من مىدانم آنچه را شما نمىدانيد » .
آنچه را خدا مىداند ، بر ما پوشيده است ؛ ولى بىترديد ، هر انسانى نمىتواند ادّعاى جانشينى خدا را بنمايد . انسانِ خطاپيشهاى كه به فرمانِ دشمن خدا ، يعنى شيطان گردن مىنهد ، چگونه مىتواند خليفةُ اللَّه باشد ؟ بنا بر اين ، كسانى به اين مقام دست مىيازند كه خود را از هرگونه آلودگىاى ، پاك نمايند و تنها آنچه را كه خدا مىخواهد ، به جاى آورند . اين ، مقامِ انبيا و پيشوايان دينى است كه نمايندهء خداى بوده ، بر اساس فرمان او حكم مىرانند .
عبارت « و رضيكم خلفاء فى أرضه » ، اشاره به اين آيه دارد كه :
« يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ .
« 2 »
اى داوود ! همانا تو را در زمين ، جانشين قرار داديم . پس ميان مردم به [ راستى و ] درستى حكم كن » .
آرى ! تنها جانشين خداست كه مىتواند حكومت حق را بر پا كند و بر پايهء حق ، دادگستر باشد . در اين عبارت از « زيارت جامعه » ، زائر ، اعتقاد خود را بازگو مىكند كه خداوند ، شما را براى جانشينى بر روى زمين پسنديد و اگر اين خواستهء حق تعالى ، محقّق مىشد ، جهان ، راه انحراف را نمىپيمود و تا آن هنگام كه حكومت جهانى ولىّ عصر - روحى له الفداء - بر پا نشود ، روح عدالت مطلق و حقّ مطلق ، در جامعه هويدا نخواهد شد .
متون روايىِ فراوانى در ميان شيعه و سنّى وجود دارد كه عزّت و اقتدار را براى دوازده خليفهء پيامبر صلى الله عليه و آله مىداند . بنا بر اعتقاد شيعه ، دوازده جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله ، امامان معصوماند ؛ ولى در نگاه ديگر مسلمانان ، چنين نيست . اين گروه از مسلمانان كه
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 30 .
( 2 ) . سورهء ص ، آيهء 26 .