غايَةُ الإيمانِ الإيقانُ . « 1 »
نهايت ايمان ، يقين است .
راه رسيدن به يقين
راهكار كسب يقين ، تقواى هميشگى است و مؤمن ، هر اندازه كه به ايمان خود عمل كند ، راه بيشترى به سوى تقوا طى كرده است . پرهيز از گناهان و انجام دادن واجبات ، مطمئنترين راه رسيدن به تقواست و اگر فرد ، در پاسداشتِ چنين مراقبتى كوشش نمايد ، ديدهء باطنىاش گشوده مىگردد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ .
« 2 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! اگر از خدا پروا داشته باشيد ، براى شما مايهء تميز [ ميان حق و باطل ] قرار مىدهد و بدىهاتان را از شما مىزُدايد و شما را مىآمرزد ؛ و خداوند ، داراى بخششِ بزرگ است » .
گفتنى است كه نگاه داشتن ايمان در عصر غيبت ، كارى بسيار سخت و طاقتفرساست . در روايتى آمده كه امام صادق عليه السلام ، سختىهاى دوران غيبت را براى زُراره ، يار دانشپژوه خويش ، ترسيم مىكند و براى استوار ماندن ايمان ، دعاىِ معرفت را به وى مىآموزد :
اللّهُمَّ عَرِّفْنِى نَفسَكَ فَإنَّكَ إنْ لَم تُعَرِّفْنِى نَفسَكَ لَم أعْرِفْ نَبِيَّكَ . اللّهُمَّ عَرِّفْنِى رَسولَكَ فَإنَّكَ إنْ لَم تُعَرِّفْنِى رَسولَكَ لَم أعْرِفْ حُجَّتَكَ . اللّهُمَّ عَرِّفْنِى حُجَّتَكَ فَإنَّكَ إنْ لَم تُعَرِّفْنِى حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَن دِينِى . « 3 »
خدايا ! خود را به من بشناسان ؛ چرا كه اگر تو خود را به من نشناسانى ، پيامبرت را نخواهم شناخت . خدايا ! پيامبرت را به من بشناسان ؛ چرا كه اگر پيامبرت را به من
هامش
( 1 ) . غرر الحكم ، ح 6346 .
( 2 ) . سورهء انفال ، آيهء 29 .
( 3 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 337 ، ح 5 .