( 47 ) : وَ أشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ الْمُنْتَجَبُ وَ رَسُولُهُ الْمُرْتَضى ، أرْسَلَهُ بِالْهُدى وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون .
و گواهى مىدهم كه محمّد ، بندهء برگزيده و فرستادهء پسنديدهء اوست . او را با هدايت و آيين حق فرستاد ، تا بر همهء آيينها پيروزش گردانَد ، هر چند مشركان ، خوش نداشته باشند .
توضيح واژهها
عَبْد : بنده ، مملوك ، برده . « 1 »
المُنْتَجَب : برگزيده شده ، انتخاب شده . « 2 »
المُرْتَضى : خشنود شده ، پسنديده شده . « 3 »
الكَرْه : ناخشنودى ، ناخوشايندى ، ناپسند دانستن ، نفرت برانگيز بودن . « 4 »
شرح
اصل « نبوّت » ، پس از توحيد ، مهمترين اصل دين است . گواهى بر نبوّت پيامبر صلى الله عليه و آله ، همانند توحيد ، داراى مراتب زبانى ، قلبى و يقينى است . اگر كسى جملهء « أشهد أنّ محمّداً رسول اللَّه » را بر زبان جارى كند ، شهادت زبانى داده است و چنانچه قلب او ، حقيقت اين جمله را پذيرا شود ، شهادت قلبى داده است . امّا رسيدن به شهود يقينى نبوّت ، آثار ويژهاى دارد كه به توضيح آنها مىپردازيم .
هامش
( 1 ) . « العبد : الإنسان ، المملوك » ( لسان العرب ، ج 3 ، ص 270 ) .
( 2 ) . « المنتجب : المختار من كلّ شىء » ( لسان العرب ، ج 1 ، ص 748 ) .
( 3 ) . « إرتضاه : رآه له أهلًا » ( لسان العرب ، ج 14 ، ص 324 ) .
( 4 ) . « خلاف الرضا و المحبّة » ( معجم مقاييس اللّغة ، ج 5 ، ص 172 ) .