بيزارى جُستن از غلو كنندگان
عبارت « وَ عِبادِهِ المُكرَمينَ » كه مقامِ بندگى امامان عليهم السلام را مىسِتايد ، پاسخِ روشنى به غاليانى است كه براى امام ، مقامى برتر از بشر مىپندارند و آنان را به حدّ خدايى مىرسانند . اين زيارتنامه - كه ميراث ماندگارِ امام هادى عليه السلام است - ، در دورانى منتشر شد كه برخى سادهلوحان ، پيرامونِ دروغگويانى مانند ابن حاتم قزوينى ، ابن باباى قمى و . . . گِرد آمده بودند و بافتههاىِ افراطى خود را به نام دين ، ترويج مىكردند . امام هادى عليه السلام ، با اين گروه ، مبارزه كرد و بر پايهء گزارشى ، دستورِ كُشتن برخى از سردمداران اين جريان خطرناك را صادر فرمود و از سويى ، با بيان مهمترين ويژگىهاى امام ، امامت حقيقى را تبيين كرد . چكيدهء سخن معصومان عليهم السلام ، اين است كه آن بزرگواران ، مخلوقِ خداوندند ، هر چند فضائل آنان ، بى شمار است . « 1 »
عبارت « وَ عِبادِهِ الْمُكْرَمين . . . » از « زيارت جامعهء كبيره » ، تضمينى از اين آيهء قرآن است :
« بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ
. « 2 »
بلكه [ آن فرشتگان ] بندگانى گرامىاند كه به گفتار ، بر او پيشى نمىگيرند ، و آنان ، به فرمان او كار مىكنند » .
در اين آيه ، از فرشتگان به عنوان بندگان گرامى داشته شدهء خداوند ، ياد مىكند و راه بندگى آنان را اطاعت كامل از دستورهاى خداوند مىشمارد ، به گونهاى كه در سخن گفتن ، بر خدا پيشى نمىگيرند و به دستورهاى او ، عمل مىكنند . پيشوايان معصوم نيز چنيناند و هرگز ، سخنى را از خويش نمىگويند و تمامِ گفتارهاى آنان ، از منشأ وحى است « 3 » و از سوى ديگر ، به تمامِ آنچه خدا فرو فرستاده ، عمل مىكنند .
هامش
( 1 ) . ر . ك : اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث ، بخش سيزدهم : غلو كردن در بارهء اهل بيت عليهم السلام .
( 2 ) . سورهء انبيا ، آيهء 26 - 27 .
( 3 ) . ر . ك : الكافى ، ج 1 ، ص 53 ، ح 14 .