( 39 ) : وَ عِبادِهِ الْمُكْرَمينَ الَّذين لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأمْرِهِ يَعْمَلُونَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ .
و بندگان گرامى خداوند ؛ آنان كه در گفتار ، بر او پيشى نمىگيرند و به فرمان او عمل مىكنند ؛ و رحمت خدا و بركات او [ بر ايشان باد ! ] .
توضيح واژهها
عِباد : جمع « عبد » به معناى بنده ، مملوك . « 1 »
المُكْرَمين : گرامى داشته شدگان ، بزرگ شمرده شدگان . « 2 »
لا يَسْبِقُونَهُ : بر او ، پيشى نمىگيرند . « 3 »
شرح
واژهء « عِباد » ، به معناى بندگان و « مُكْرَمين » ، اسم مفعول « إكرام » ، به معناى گرامى داشته شدگان است . اهل بيت عليهم السلام ، بندگان شايستهاى هستند كه خداوند ، عبوديتِ كامل را به آنان ، ارزانى داشته و آنان ، حقيقت بندگى را تحقّق بخشيدهاند و بدين سان ، خداوند متعال ، آنان را گرامى داشته است . در اين مجال ، امتيازات بندگى حق ، لزوم ايستادگى در برابر غاليان و بيزارى جُستن از آنان ، و برخى ويژگىهاى بندگان كامل خدا را بررسى مىكنيم :
بندگى ، بالاترين افتخار اولياى الهى
بندگى خدا ، بالاترين امتيازِ دوستان اوست . آنان كه خدا را مىشناسند و به او عشق مىورزند ، بندگى او را بالاترين افتخار خويش مىدانند و هيچ افتخارى را با آن ،
هامش
( 1 ) . « العبد : الإنسان ، حرّاً كان أو رقيقاً ، يذهب بذلك إلى أنّه مربوب لبارئه - جلّ و عزّ - » ( لسان العرب ، ج 3 ، ص 270 ) .
( 2 ) . « الكريم : الجامع لأنواع الخير و الشَّرف و الفضائل » ( لسان العرب ، ج 12 ، ص 510 ) .
( 3 ) . « السَّبْق : القُدمَةُ فى الجرى و فى كلّ شىء » ( لسان العرب ، ج 10 ، ص 151 ) .