خشنودى حق ، با پاداش او همراه است و چنانچه خداوند ، از بندهاى خشنود باشد ، دريچهاى از لطفِ خود را به روى او مىگشايد ، به گونهاى كه سرشار از نيكى مىشود . طبق نقلى ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است :
إنَّ اللَّهَ تَعالى إذا رَضِىَ عَنِ العَبدِ أثنى عَلَيهِ بِسَبعَةِ أصنافٍ مِنَ الخَيرِ لَم يَعمَلهُ . « 1 »
به يقين ، خداى متعال ، هنگامى كه از بندهاى خشنود شود ، او را براى [ انجام دادن ] نيكىهاى هفتگانهاى مىسِتايد كه هيچ يك را انجام نداده است .
خشنودى خداوند ، آرامش و امنيت را در پى دارد و رحمت گستردهء الهى ، براى آنانى است كه خداوند عز و جل از آنان ، خشنود باشد . بنا بر نقلى ، امير مؤمنان عليه السلام فرمود :
وَ رِضاهُ أمانٌ وَ رَحمَةٌ . « 2 »
و خشنودى او ، [ مايهء ] ايمنى و رحمت است .
بنا بر اين ، خشنودى خدا ، همان آثارى است كه در زندگى انسان ، مشاهده مىشود و به ديگر سخن ، خشنودى حق ، منافعِ واقعى انسان را فراهم مىكند و هرگاه آدمى در مسيرِ الهى گام بردارد ، خداوند ، خشنود مىشود و در نتيجه ، پاداش او بهشت است ، و آن گاه كه به كژراهه مىرود ، موجب ناخشنودى خداوند را فراهم مىآورد و عذاب الهى براى او مهيّا مىگردد . خشنودى خدا ، با سعادت انسان در دنيا و آخرت ، پيوندِ ناگسستنى دارد و در درگاه الهى ، كامياب ، كسى است كه نيكى دنيا و آخرت را با هم ، گِرد آورد و براى آبادانى دنيا ، آخرت خود را از بين نبرد و براى آبادانى آخرت ، دنياى خود را نابود نكند :
« مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ .
« 3 »
هر كه پاداش اين جهان را مىخواهد ، پس [ بداند كه ] پاداش اين جهان و آن جهان ، نزد خداست » .
هامش
( 1 ) . الجامع الصغير ، ج 1 ، ص 254 ، ح 1669 .
( 2 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 160 .
( 3 ) . سورهء نساء ، آيهء 134 .