نيز در سخن ديگرى مىفرمايد :
ما للَّهِ عز و جل آيَةٌ هِىَ أكبَرُ مِنّى . « 1 »
براى خداوند ، نشانهاى بزرگتر از من نيست .
انسان كامل ، جلوهء تمامِنماى حقّ است و وقتى انسان به اين مرتبه برسد ، خشنودى او ، خشنودى خداست و خشم او ، خشم خدا . بدينسان ، خشنودى حق را مىتوان در چهرهء معصوم عليه السلام ، مجسّم ديد .
از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود :
إنَّ اللَّهَ تعالى يَغضِبُ لِغَضَبِ فاطِمَةَ وَ يَرضى لِرِضاها . « 2 »
به يقين ، خداوند متعال ، با خشم فاطمه ، به خشم مىآيد و با خشنودى او ، خشنود مىشود .
پيوند خشنودى خدا با خشنودى اهل بيت عليهم السلام ، در چگونگى برنامه و هدف آنان ، تجلّى مىيابد . امام ، راهى را نشان مىدهد كه كاميابى دنيا و آخرت را در پى دارد و اين ، همان هدفِ بعثتِ تمام پيامبران است كه زندگى سعادتمند را از جانب خدا براى بشر ، فرود آوردهاند و آنان كه در برابر منطقِ روشن وحى مىايستند ، سعادت را زير پا مىنهند و خسارتِ بزرگى را در دو سرا براى خود ، فراهم مىآورند . پيروى از معصوم عليه السلام براى اطمينان از خشنودى پروردگار است و چنانچه امام عليه السلام از انسان ، خشنود شود ، بىترديد ، خداوند نيز از انسان خرسند است و عنايات حق به سوى او سرازير مىشود . يونس بن عبد الرحمان ، از نيكوْياران امام رضا عليه السلام ، از بدگويى برخى شيعيان ، آزرده شده بود . وقتى امام رضا عليه السلام ، آزردگى را در چهرهء يونس مشاهده كرد ، به او فرمود :
يا يونُسُ ! وَ ما عَلَيكَ مِمَّا يَقُولُونَ إذا كانَ إمامُكَ عَنكَ راضِيَاً . « 3 »
اى يونس ! از آنچه مىگويند ، چيزى بر تو نيست ، هنگامى كه امام تو از تو خشنود باشد .
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 207 ، ح 3 .
( 2 ) . عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج 2 ، ص 46 ، ح 176 .
( 3 ) . رجال الكشّى ، ج 2 ، ص 782 .