( 17 ) : السَّلامُ عَلى أئِمَّةِ الْهُدى !
سلام بر پيشوايان هدايت !
توضيح واژهها
السَّلام : سالم بودن ، بىعيب بودن ، صلح و دوستى ، درود ، آرامش ؛ دور بودن از آفات ظاهرى و باطنى ، دعا براى سلامت . « 1 »
أئمّة : جمع « امام » ، به معناى پيشوا ، پيشرو ، مرجع ، رهبر ؛ راهنماى انسان ، كتاب و يا هر كارى كه پيروى شود . « 2 »
الهُدى : ضدّ گمراهى ، به معناى هدايت و راهنمايى كردن ، راه راست . « 3 »
شرح
يكى از دروس امامشناسى در « زيارت جامعهء كبيره » ، پيشواى هدايت بودنِ امامان عليهم السلام است . افزوده شدن هدايت به امامان ، افزون بر آن كه تنها راه رسيدن به هدايت را پيروى از امامانِ شناسانده شده در اين زيارت مىداند ، اشاره به پيشوايانى دارد كه پيروان آنها به گمراهى خواهند رسيد . براى شناخت بهتر اين دو گروه ، به فرهنگ قرآنى مراجعه مىكنيم :
امامانِ هدايت و ضلالت
قرآن ، « هر كس » و « هر چيزى » را كه پيروى شود ، « امام ؛ پيشوا » مىنامد . « 4 » فرهنگ
هامش
( 1 ) . « السَّلام بمعنى السَّلامة و قول النّاس : " السَّلام عليكم " أى : " السَّلامة من اللَّه عليكم " » ( العين ، ج 7 ، ص 265 ) ؛ « السَّلام : العافية ، التَّحية » ( لسان العرب ، ج 12 ، ص 289 ) .
( 2 ) . ر . ك : معجم مقاييس اللّغة ، ج 1 ، ص 28 ؛ المصباح المنير ، ص 23 ؛ لسان العرب ، ج 12 ، ص 24 ؛ مفردات الفاظ القرآن ، ص 87 .
( 3 ) . ر . ك : النهاية ، ج 5 ، ص 253 ؛ معجم مقاييس اللّغة ، ج 6 ، ص 42 .
( 4 ) . بنا بر اين ، به كتاب نيز امام گفته مىشود :« وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى إِماماً وَ رَحْمَةً؛ و پيش از آن نيز كتاب موسى ، پيشوا و [ مايهء ] رحمت بود » . در اين آيه ، تورات ، امام ناميده شده است ؛ زيرا گروهى از مردم ، تابع تورات هستند و از اين جهت ، انجيل و قرآن را نيز مىتوان امام ناميد .