آن كه در آزمونهاى بندگى سرفراز شد ، با جملهء
« جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً »
به مقام امامت ، نائل گرديد :
« وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً .
« 1 »
و هنگامى كه پروردگارش إبراهيم را به امورى بيازمود و وى ، آن همه را به انجام رسانيد ، [ خدا به او ] فرمود : « من ، تو را براى مردم ، پيشوا قرار دادم » » .
نقش پيروى از امام در دنيا
پيروى از امام الهى در زندگى دنيوى انسان ، تأثير بسيارى دارد و در واقع ، زندگى او را معنادار مىكند . تكامل ، باز شدن ديدهء حقيقت بين ( چشم باطنى ) و همنشينى با فرشتگان ، از جمله آثار پيروى از پيشواى الهى است . امام صادق عليه السلام ، در روايتى ، به همهء پيروان حقيقى ائمّه عليهم السلام ، چنين بشارت مىدهد :
إنَّما شِيعَتُنا أصحابُ الأربَعَةِ الأَعيُنِ : عَينانِ فِى الرَّأسِ ، وَ عَينانِ فِى القَلبِ ، ألا وَ الخَلائِقُ كُلُّهُم كَذلِكَ إلّا أنَّ اللَّهَ عز و جل فَتَحَ أبصارَكُم وَ أعمى أبصارَهُم . « 2 »
شيعيان ما ، داراى چهار ديده هستند : دو ديده در سر ، و دو ديده در دل . بدانيد كه همهء مردم چنيناند ، جز اين كه خداى عز و جل ، ديدگان شما را بينا كرده و ديدگان آنان را كور ساخته است .
امام عليه السلام ، در سخن ديگرى ، بركات شيعهء درستْپيمان را برمىشمُرَد و رتبهاى بس ارجمند براى آنان ، تصوير مىنمايد :
لَو أنَّ شِيعَتَنَا اسْتَقامُوا لَصافَحَتْهُمُ الْمَلائِكَةُ وَ لَأَظَلَّهُمُ الْغَمامُ وَ لَأَشْرَقوا نَهارَاً وَ لَأَكَلوا مِن فَوقِهِم وَ مِن تَحتِ أرجُلِهِم ، وَ لَمّا سَأَلوا اللَّهَ شَيئاً إلّاأعطاهُمْ . « 3 »
اگر شيعيان ما استوار بودند ، فرشتگان ، با آنان دست مىدادند و ابرها ، بر سرشان سايه مىانداختند و در روز هم مىدرخشيدند و از فرازِ سر و زيرِ پاى خود ، روزى مىخوردند
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 124 .
( 2 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 215 ، ح 260 .
( 3 ) . تحف العقول ، ص 302 .