دارند . در حقيقت ، نيكوكاران كامل ، همان امامان هستند كه هر يك از آنان ، از نسل ديگرى پديد آمدهاند . بنا بر اين ، بنياد نيكوكاران را اهل بيت عليهم السلام تشكيل مىدهند و زائر ، معتقد است كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سيزده معصوم پاك ديگر ، سَرور نيكوكاران هستند و در هر زمانى ، يكى از امامان ، مقام سَرورى نيكوكاران را بر عهده مىگيرد .
اطلاق ابرار بر امامان عليهم السلام ، با تفسيرهاى قرآنى نيز سازگار است ؛ زيرا « بَرّ » ، از نامهاى خداوند است :
« إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ
؛ « 1 » به راستى ، كه اوست نيكوكار و مهربان » . بَرّ مطلق ، از آن خداست و امامان عليهم السلام - كه مظهر صفات حقّاند - ، مظهر صفت برّ الهى هستند و جلوهاى از نيكوكارى خدا را بر روى زمين مىنمايانند .
هر سه احتمالى كه علّامه مجلسى رحمه الله در تبيين معناى « عناصر الأبرار » آورده ، قابل انطباق با خاندان رسالت است ، ولى در اين جا ، احتمال اوّل به نظر ، مناسبتر مىرسد .
دستيابى به جايگاه نيكان
مقصود از جملهء « دعائم الأخيار ؛ تكيهگاههاى نيكان » ، اين است كه بدون پيوند با اهل بيت عليهم السلام ، كسى نمىتواند به جايگاه نيكان ، دست يابد . اين ، يك اصل مهم تربيتى است كه خوب بودن و خوب شدن ، آرزوى همگان است ؛ امّا چگونه مىتوان به صف نيكان پيوست ؟ پيامآور نيكىها ، راه نيكوكارى را توفيق الهى مىداند و از ايشان ، روايت شده كه مىفرمايد :
مَن مَنَّ اللَّهُ عَلَيهِ بِمَعرِفَةِ أهلِ بَيتِى وَ وَلايَتِهِم فَقَد جَمَعَ اللَّهُ لَهُ الخَيرَ كُلَّهُ . « 2 »
هر كه خداوند با شناخت اهل بيت من و ولايت ايشان ، بر او منّت گذاشته باشد ، بى گمان ، خداوند ، همهء خير را براى او گِرد آورده است .
شناخت اهل بيت عليهم السلام و معرفت نسبت به آنها ، راه نيكوكارى است و برقرارى
هامش
( 1 ) . سورهء طور ، آيهء 28 .
( 2 ) . الأمالى ، صدوق ، ص 561 ، ح 9 .