و در حديث ديگرى آمده است كه : ابو خالد كابلى ، خدمت امام باقر عليه السلام مىرسد و غذايى را كه براى امام عليه السلام آورده بودند ، با ايشان مىخورَد . وقتى غذا تمام مىشود ، امام عليه السلام مىپرسد : « ابو خالد ! غذاى ما چگونه بود ؟ » .
مىگويد : غذايى پاكيزهتر و خوشمزهتر از آن ، نديده بودم ؛ امّا هنگام خوردن ، به ياد آيهء
« لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ »
افتادم .
امام باقر عليه السلام مىفرمايد :
لا إنَّما تُسألونَ عَمّا أنتُم عَلَيهِ مِنَ الحَقِّ . « 1 »
نه . از آن حقّى كه شما بر آن استواريد ، پرسيده مىشويد .
اصطلاح « نعيم » ، همهء نعمتهاى الهى را در بر مىگيرد ؛ امّا پرسش اصلى ، از نعمت ولايت است ؛ زيرا پرسشى كليدى است و هر كه رفتار خود را مطابق رفتار اهل بيت عليهم السلام تنظيم نمايد ، ساير نعمتهاى الهى را پاس مىدارد و در نتيجه ، به والاترين نعمتهاى الهى - كه قلب سليم است - ، دست مىيابد .
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 280 ، ح 5 .