آن ، « 1 » به هنگام قيام مهدىِ خاندان محمّد صلى الله عليه و آله است كه كسى نمىمانَد ، جز آن كه به [ رسالت ] محمّد صلى الله عليه و آله اقرار مىكند .
همچنين در تفسير آيهء
« وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ »
، « 2 » از امام صادق عليه السلام روايت شده كه خطاب به مفضّل مىفرمايد :
فَوَاللَّهِ يا مُفَضَّلُ لَيُرفَعُ عَنِ المِلَلِ وَ الأَديانِ الاختِلافُ ، وَ يَكونُ الدّينُ كُلُّهُ واحِداً . « 3 »
به خدا سوگند - اى مفضّل - ، [ قائم ] اختلاف را از ميان ملّتها و دينها بر مىدارد و همهء دينها يكى مىشوند .
نكتهء قابل توجّه اين كه براساس آنچه از روايات اهل بيت عليهم السلام استنباط مىشود ، اتّحاد اديان در حكومت مهدوى ، اجبارى نيست ؛ بلكه سياستهاى فرهنگى امام مهدى عليه السلام به گونهاى است كه تودهء مردم جهان ، به تدريج و با آغوش باز ، اسلام را خواهند پذيرفت . « 4 »
هامش
( 1 ) . اشاره است به آيه « دين ، به طور كامل ، از آنِ خدا مىشود . . . » .
( 2 ) . انفال : آيهء 39 .
( 3 ) . ر . ك : ص 262 ح 1827 .
( 4 ) . براى توضيح اين مطلب ر . ك : ص 267 ( وحدت و يا كثرت اديان در حكومت مهدوى ) مراجعه فرماييد .