مىفرمايد :
« اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها .
« 1 »
بدانيد كه خداوند ، زمين را پس از مرگش زنده مىكند » .
در حديثى از امام صادق عليه السلام در تفسير آيهء ياد شده ، آمده :
أى يُحييهَا اللَّهُ بِعَدلِ القائِمِ عِندَ ظُهورِهِ ، بَعدَ مَوتِها بِجَورِ أئِمَّةِ الضَّلالِ . « 2 »
يعنى پس از آن كه زمين به سبب ستم پيشوايان گمراهى مىميرد ، خداوند ، آن را با عدالت قائم به گاه ظهورش ، زنده مىكند .
طبق حديثى ديگر ، امام باقر عليه السلام در اين باره مىفرمايد :
يُحييهَا اللَّهُ عز و جل بِالقائِمِ عليه السلام بَعدَ مَوتِها - بِمَوتِها كُفرُ أهلِها - وَالكافِرُ مَيِّتٌ . « 3 »
خداوند عز و جل آن را به دست قائم عليه السلام زنده مىكند ، پس از آن كه مُرده است و مرگش ، كفر ورزيدن اهل آن است ؛ چرا كه كافر ، مرده است .
و در حديثى ديگر از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمده كه خداوند سبحان ، در معراج ، ضمن مطالبى خطاب به او مىفرمايد :
وَ بِالقائِمِ مِنكُم أعمُرُ أرضى بِتَسبيحى وَ تَهليلى ، وَ تَقديسى وَ تَكبيرى وَ تَمجيدى ، وَ بِهِ اطَهِّرُ الأَرضَ مِن أعدائى وَ اورِثُها أولِيائى ، وَ بِهِ أجعَلُ كَلِمَةَ الَّذينَ كَفَروا بِىَ السُّفلى وَ كَلِمَتِىَ العُليا ، وَ بِهِ احيى عِبادى وَ بِلادى بِعِلمى . « 4 »
و با قائمِ شما زمينم را با تسبيح ، تهليل ، تقديس ، تكبير و تمجيدم ، آباد مىكنم و به دست او ، زمين را از دشمنانم پاك مىكنم و آن را براى اوليايم به ارث مىگذارم ، و به دست او ، كلمهء كافران به من را فرو آورده و كلمهء خود را بالا مىبرم و به دست او ، بندگان و سرزمينهايم را با علم خود [ بالا مىبرم ] .
هامش
( 1 ) . حديد : آيهء 17 .
( 2 ) . ر . ك : ص 202 ح 1763 .
( 3 ) . ر . ك : ص 250 ح 1813 .
( 4 ) . ر . ك : ص 250 ح 1814 .