دوست دارد » . « 1 »
سيرهء امير مؤمنان عليه السلام نيز اين شيوهء برخورد را تأييد مىكند . ايشان در بخشى از اين فرمان به مالك اشتر ، در استقبال از صلح مىفرمايد :
و از صلحى كه دشمن ، تو را بدان فرا خوانْد و رضاى خداوند در آن بود ، روى متاب كه آشتى به سربازان تو آسايش رسانَد و از اندوه برَهانَد و شهرهايت ايمن مانَد . « 2 »
ب - ادلّهء خاصّ قرآنى
1 . حكايت قرآن از بقاى دشمنى بين يهوديان و نيز بين نصارا تا روز قيامت
از برخى آيات قرآن بر مىآيد كه شمارى از يهوديان و مسيحيان ، همچنان بر دين خود ، باقى مىمانند . در مورد مسيحيان مىخوانيم :
« وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ وَ سَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ .
« 3 »
و از كسانى كه گفتند كه ما نصرانى هستيم ، پيمان گرفتيم . پس قسمتى از اندرزهايى را كه به آنها داده بوديم ، فراموش كردند . ما نيز ميان آنها تا روز قيامت ، كينه و دشمنى افكنديم . به زودى خداوند ، آنان را از كارهايى كه مىكنند ، آگاه خواهد ساخت » .
در بارهء يهوديان نيز چنين مىخوانيم :
هامش
( 1 ) . به گفته طَبرِسى ، برخى مفسّران اهل سنّت ، همچون قتاده و ابن عبّاس ، اين آيه را به سبب آيهء 5 سورهء توبه منسوخ مىدانند ؛ ليكن از طريق اهل بيت عليهم السلام چيزى در اين خصوص نرسيده است . وانگهى ، به اجماع علما و مفسّران ، نيكى كردن به كفّار ، حتّى كسانى كه در دار الحرب هستند ، مانعى ندارد . آنچه منع شده است ، دادن زكات و فطريه به آنهاست ( التبيان فى تفسير القرآن : ج 3 ص 583 ) .
( 2 ) . « وَ لا تَدفَعَنَّ صُلحا دَعاكَ إلَيهِ عَدُوُّكَ وَ للّهِ فيهِ رِضَىً ، فَإِنَّ فِى الصُّلحِ دَعَةً لِجُنودِكَ ، وَ راحَةً مِن هُمومِكَ ، وَ أمنا لِبِلادِكَ » ( نهج البلاغة : نامهء 53 ) .
( 3 ) . مائده : آيهء 14 .