خدا بخواهد ، بر زمين توقّف خواهد داشت .
دو تعبير ديگر ، يعنى « ملك » « 1 » و « يملك » ، « 2 » ناظر به مقدار حكومت و سلطهء ايشان است . اين دو مفهوم ، بيشترين كاربرد را در احاديث اين باب دارند و اغلب زمانهاى ذكر شده با يكى از اين دو تعبير آمدهاند . برخى احاديث ، هفت سال ، هشت سال و نه سال - كه با مفهوم « يعيش » آمده بودند - ، با همان مضمون با تعبير « يملك » « 3 » نيز آمده است . شايد بتوان اين را قرينهاى گرفت كه احتمال كاربرد « عاش » و « يعيش » را به معناى حكومت تا حدّى تقويت كند ؛ گو اين كه چنين قرينهاى نمىتواند ظهور اين تعابير را در زيستن از ميان ببرد و آن را به معناى حكومت بگيرد .
سيّد ابن طاووس ، حديثى را از ابو سعيد خُدرى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه در آن ، گفته شده مهدى عليه السلام در آن وضع ، يعنى پس از آن كه حاكم شد ، هفت ، هشت يا نه سال زندگى مىكند . « 4 » در اين عبارت ، ميان حكومت و زندگى ، جمع شده است و هر دو تعبير " يعيش " و " يملك " را دارد . بر اين اساس ، مىتوان گفت كه احاديث داراى تعابير عاش و يعيش ، احتمالًا ناظر به زندگى امام پس از حاكم شدنش است .
طبعاً مقدار حكومت ايشان از مقدار زمان زندگى ايشان كمتر است ؛ زيرا پس از ظهور ، مدّتى طول مىكشد تا حكومت ايشان مستقر شود . مبارزات ايشان براى
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 331 ح 1 و 2 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 298 ح 59 و 60 .
( 2 ) . ر . ك : ص 196 ح 1755 و ص 186 ح 1742 و ص 200 ح 1760 و ص 258 ح 1823 و ص 370 ح 1898 و ص 254 ح 1817 و ج 7 ص 112 ح 1176 . از جمله : ثُمَّ يَخرُجُ رَجُلٌ مِن عِترَتى يَملِكُ سَبعا أو تِسعا ، فَيَملَأُ الأَرضَ قِسطا و عَدلًا . ( ر . ك ص 172 ح 1724 ) ، ولا تَقومُ السّاعَةُ حَتّى يَملِكَ رَجُلٌ مِن أهلِ بَيتى ، أجلى ، أقنى ، يَملَأُ الأَرضُ عَدلًا كَما مُلِئَت قَبلَهُ ظُلما ، يَكونُ سَبعَ سِنينَ . ( ر . ك : ص 180 ح 1739 ) .
( 3 ) . پيشتر در بارهء اين احاديث ، سخن گفتيم .
( 4 ) . عبارت اين است : « المهدى يعيش فى ذلك - يعنى بعد ما يملك - سبع سنين أو ثمان أو تسع » ( الملاحم والفتن : ص 165 ) . نيز ، ر . ك : الفتن : ج 1 ص 376 ح 1121 ، عقد الدرر : ص 238 .