7 . شمارى از عربها
حديثى منقول در الغيبةى شيخ طوسى ، « 1 » شركت عربها را در قيام امام مهدى عليه السلام منتفى دانسته ؛ امّا در همين كتاب ، حديثى ديگر آمده كه نجيبانى از مصر ، ابدال شام و اخيار عراقى را در زمرهء يارانى دانسته كه در ابتداى قيام و ميان ركن و مقام با امام مهدى عليه السلام بيعت مىكنند . « 2 » اين روايت با حديث الاختصاص « 3 » و نيز دو حديثِ نقل شده در كتابهاى اهل سنّت « 4 » كه به شركت عربان در نهضت مهدوى تصريح كردهاند ، تأييد مىشود .
براى حل اختلاف اين دو دسته ، مىتوان چنين گفت كه همراهى عربها ، كمتر از ديگر اقوام و ملل مختلف است و اين با توجّه به انتظارى كه از همراهى ايشان مىرود ، يارى ايشان را كمرنگ جلوه مىدهد . مؤيّد اين توجيه ، حديث نقل شده در الكافى « 5 » است كه سندى موثّق و قابل اعتماد دارد . اين حديث ، همراهى عربها را با قيام امام مهدى عليه السلام به كلّى نفى نكرده ؛ بلكه آنان را اندك ( نَفَرٌ يَسيرٌ ) خوانده است . اين معنا با حديثى كه ابن ماجه آورده است نيز تأييد مىشود .
در اين حديث ، امّ شريك - كه به سخنرانى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در بارهء دجّال و فتنههاى اوگوش مىداده است - ، از ايشان مىپرسد : پس عربها در آن روز كجايند ؟
پيامبر صلى الله عليه و آله پاسخ مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . « اتّق العرب فإنّ لهم خبر سوء أما إنّه لايخرج مع القائم منهم واحد » ( الغيبة ، طوسى : ص 476 ح 500 ) .
( 2 ) . ر . ك : ص 258 ح 1570 .
( 3 ) . ر . ك : ج 7 ص 192 ح 1253 .
( 4 ) . ر . ك : ص 216 ح 1530 و ص 260 ح 1572 .
( 5 ) . ر . ك : ص 262 ح 1573 .