و عزرائيل جلويش قرار دارد و با آنها در شب حركت مىكند و در روز ، پنهان مىشود و مردم از او پيروى مىكنند تا در درياچهء طبريّه با سفيانى رو در رو مىشود و خداوند بر سفيانى خشم مىگيرد و خلق خدا هم به خاطر خشم خداى متعال بر او خشم مىگيرند و پرندگان با پرهايشان و كوهها با صخرههايشان و فرشتگان با آواهايشان ، به آنها يورش مىبرند و ساعتى نمىگذرد كه خداوند ، همهء همراهان سفيانى را هلاك مىكند و كسى جز خود او بر زمين نمىماند و مهدى عليه السلام او را مىگيرد و زير درختى كه شاخههايش تا روى درياچهء طبريّه رسيده است ، مىكشد و شهر دمشق را تصرّف مىكند و پادشاه روم با صد هزار صليب بيرون مىآيد كه زير هر صليب ، ده هزار تن هستند و طَرَسوس را با زور سرنيزه مىگشايد و دارايىها و مردم آن را غارت مىكند و خداوند ، جبرئيل را به سوى مصيصه « 1 » و خانهها و مردمانش روانه مىكند و او شهر را ميان آسمان و زمين ، معلّق مىدارد و پادشاه روم با لشكرش مىآيد تا به زير مصيصه مىرسد و مىگويد : شهرى كه روم و مسيحيت از آن مىترسيدند ، كجاست ؟ و صداى خروسها و بانگ سگها و شيههء اسبان را در بالاى سرشان مىشنود » . « 2 »
1610 . دلائل الإمامة - با سندش به نقل از ابو بصير - : به امام صادق گفتم : فدايت شوم ! آيا امير مؤمنان همان گونه كه تعداد ياران قائم را مىدانست ، [ نام و نشان ] آنها را نيز مىدانست ؟
امام صادق عليه السلام فرمود : « پدرم نقل كرد كه : به خدا سوگند ، نام يكايك آنها را و نام پدران و قبيلههايشان ، جاى خانههايشان و جايگاههايشان را مىداند و هر چه را امير مؤمنان عليه السلام بداند ، حسن عليه السلام مىداند و هر چه را حسن عليه السلام بداند ، حسين عليه السلام مىداند و هرچه را حسين عليه السلام بداند ، على بن حسين ( زين العابدين ) عليه السلام مىداند و هر چه را على بن حسين عليه السلام بداند ، محمّد بن على ( باقر ) عليه السلام مىداند و هر چه را محمّد بن على عليه السلام بداند ، صاحبتان [ كه منم ] مىداند و مىشناسد » .
گفتم : نوشته شده است ؟
هامش
( 1 ) . مصيصه ، شهرى بر كنارهء جيحان ، از مرزهاى شام ميان انطاكيه و سرزمين روم است .
( 2 ) . الملاحم و الفتن : ص 288 ح 417 و ص 132 باب 79 .