نسخهاى از اين اثر به شماره « 2 / 12346 » در كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، موجود است . مؤلّف در مقدّمهء كتاب مىگويد : برخى از ابناى زمان ، بلكه طلّاب ، اقدام به تعيين زمان ظهور امام مهدى عليه السلام مىنمايند ، در حالى كه هيچ سند محكمى در دست ندارند . آن گاه مؤلّف در صدد تصحيح اعتقاد مردم برآمده ، مطالب كتاب را در پيش مىگيرد . « 1 » ايشان بعد از ذكر چند امر - كه به مثابه مبانى بحث است - در برگ « 58 پ » چنين مىنگارد :
إذا عرفت هذه المقدّمات ، فنقول : أمّا تعيين زمان الظهور و الإخبار به فقد اتضح ممّا حررناه أنّه فعل العالم بما يخلق فيما بعد زمانه و المصالح فىذلك و تدبير النظام فى عيشهم و بقائهم إلى الأمد المحدود إلى غير ذلك بضرورة توقّف العلم به زمان الظهور المعين فى حدّ نفسه على العلم بالامور المذكورة فلا يمكن أن يحصل ذلك العلم بطريق الحسّ و نحوه لغير العالم بتلك الامور و العالم بها أيضاً قد عرفت عدم وجوده فى البشر .
وقتى اين مقدّمات را فهميدى ، بدان كه تعيين زمان ظهور و خبر دادن از آن ، بر اساس آنچه نوشتيم ، كار دانايى است كه به آفريدههاى آينده و مصالحشان آگاه است و تدبير نظام زندگى آفريدهها و بقاى آنان را تا زمان محدود و معيّن و . . .
مىداند ؛ زيرا بديهى است كه اطّلاع از زمان مشخّص ، ضرورتاً متوقّف بر آگاهى از امور ياد شده است . بنا بر اين ، چنين آگاهىاى به صورت حسّى و امثال آن بر غير آگاه به امور ياد شده ، حاصل نمىشود و چنين شخص آگاهى ، اساساً در ميان آدميان وجود ندارد .
3 . ايضاح المرام فى أمر الإمام ( دربارهء حكمت عدم تعيين زمان ظهور ) ، به عربى از همو
نسخهاى از اين اثر به شمارهء « 3 / 12346 » در كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، موجود
هامش
( 1 ) . فهرست نسخههاى خطى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى : ج 31 ص 236 ، ميراث شهاب : ش 13 ص 5 .