1307 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از عَباية بن رِبعى اسدى - : شنيدم كه امير مؤمنان عليه السلام مىفرمايد : « شما چگونهايد هنگامى كه بدون امام راهنما و نشانِ ديده شدنى مىمانيد و از يكديگر بيزارى مىجوييد ؟ » . « 1 »
1308 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از اصبغ بن نباته - : امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « مانند زنبور عسل ، ميان پرندگان باشيد . « 2 » هيچ پرندهاى نيست ، جز آن كه آن را ناتوان و كوچك مىشمرد و اگر پرندگان ، بركت ( عسل ) نهفته در دل زنبوران عسل را مىدانستند ، با او اين چنين نمىكردند . با زبانها و پيكرهايتان با مردم رفت و آمد كنيد و با دلها و كارهايتان از آنها جدا و كنار باشيد .
سوگند به كسى كه جانم به دست اوست ، آنچه [ از ظهور و فَرَج ] دوست داريد ، نخواهيد ديد تا آن كه برخى از شما به برخى ديگر ، آب دهان بيندازد و يكديگر را دروغگو بخوانيد و از شما ( / از شيعيان من ) جز به اندازهء سرمه در چشم و نمك در غذا باقى نماند . برايتان مثلى مىزنم : مردى از شما ، گندمش را تميز و پاكيزه مىكند و آن را در انبار مىريزد و مدّتى آن را رها مىكند و هنگامى كه به آن باز مىگردد ، متوجّه مىشود كه به آن ، كرم زده است . آن را بيرون مىآورد و تميز و پاكيزه مىكند و دوباره آن را به انبار ، باز مىگرداند و مدّتى رهايش مىكند و آن گاه كه به آن باز مىگردد ، مىبيند كه بخشى از آن ، كرمزده شده است . آن را بيرون مىآورد و تميز و پاكيزه مىكند و به انبار ، باز مىگرداند و اين كار را انجام مىدهد تا از آن گندمها ، مقدارى مانند تهماندهء خرمن ، كرم نخورده و مقاوم در برابر آفت ، باقى مىماند . شما
هامش
( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 341 ح 291 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 111 ح 5 .
( 2 ) . علّامه مجلسى قدس سره مىگويد : اين جمله ، امر به تقيّه كردن است ؛ يعنى آنچه از دين حق در دل داريد ، براى آنانظاهر نسازيد ، چنان كه زنبور عسل ، آنچه را در شكم دارد ، براى ديگر پرندگان ظاهر نمىكند ؛ چرا كه اگر ظاهر سازد ، او را نابود مىكنند .