1210 . السنن الكبرى ، نسايى - با سندش به نقل از حفصه - : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « لشكرى آهنگ هجوم به اين خانه را مىكنند كه چون به سرزمين بيداء مىرسند ، بخش ميانى آنان در زمين فرو مىروند و بخش اوّل آنها ، بخش آخرشان را ندا مىدهند و در اين هنگام ، همهء آنها در زمين فرو مىروند ، و كسى جز يك تن - كه خبرى از آنان مىآورد - ، نجات نمىيابد » . « 1 »
1211 . الفتن ، ابن حمّاد - با سندش به نقل از ابو رومان - : امام على عليه السلام فرمود : « هنگامى كه لشكرِ روانه شده در پى كسانى كه به سوى مكّه رفتهاند ، در بيداء منزل مىكنند ، به زمين فرو مىروند و هلاك مىشوند و اين ، همان سخن خداى عز و جل است : « و كاش آنان را مىديدى كه چه سان هراسان اند و راه گريزى ندارند و از جايى نزديك ، گرفته شدهاند ! » . نزديك يعنى از زير پاهايشان ، و مردى از آن لشكر در پى شترش بيرون مىرود و چون باز مىگردد ، هيچ يك از آنان را نمىيابد و احساس نمىكند ، و او همان كسى است كه خبر آنان را به مردم مىدهد » . « 2 »
1212 . تفسير الطبرى - با سندش به نقل از حذيفة بن يمان - : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فتنهء ميان اهل شرق و غرب را ياد كرد و فرمود : « در اين ميان و در بحبوحهء فتنه ، سفيانى از درّهء خشك [ بر مىخيزد و ] بر آنها مىشورد و در دمشق فرود مىآيد و دو لشكر روانه مىكند :
لشكرى به مشرقزمين و لشكرى به مدينه تا در سرزمين بابِل در شهر ملعونه و بقعهء خبيثه فرود آيند . آنان بيش از سه هزار تن را مىكشند و شكم بيش از صد زن را مىدرند و سيصد تن از سركردگان عبّاسيان را در آن جا مىكُشند و سپس
هامش
( 1 ) . السنن الكبرى ، نسائى : ج 2 ص 385 ح 3863 ، سنن ابن ماجة : ج 2 ص 1350 ح 4063 ، مسند ابن حنبل : ج 10 ص 164 ح 26506 ، المستدرك على الصحيحين : ج 4 ص 476 ح 8322 ، المعجم الكبير : ج 24 ص 75 ح 197 ، مسند أبى يعلى : ج 6 ص 298 ح 7008 ، كنز العمّال : ج 12 ص 208 ح 34690 .
( 2 ) . الفتن : ج 1 ص 329 ح 942 ، كنز العمّال : ج 11 ص 284 ح 31538 .