بودند ، بيرون مىآيند و به آنان مىپيوندند و برخى از پيروان سفيانى كه با خاندان محمّد صلى الله عليه و آله بودهاند ، بيرون مىآيند و به سفيانى ملحق مىشوند و هر دسته زير پرچم خود ، جاى مىگيرند و آن ، روز تبديل است .
امير مؤمنان عليه السلام فرمود : در اين روز ، سفيانى و همراهانش همه كشته مىشوند و حتّى كسى نمىماند كه خبرى از آنها بياورد و محروم در آن روز ، كسى است كه از غنيمت قبيلهء كلب [ كه همراه سفيانى هستند ] ، بىنصيب بماند .
سپس به كوفه روى مىآورد و در آن جا منزل مىكند و بردهء مسلمانى را نمىگذارد جز آن كه او را مىخَرَد و آزاد مىكند و بدهكارى را [ نمىگذارد ] ، جز آن كه بدهىاش را مىپردازد و [ نيز ] چيز به ستم برده شدهاى را ، جز آن كه به صاحبش باز مىگرداند و از سپاهش بندهاى كشته نمىشود ، جز آن كه خونبهاى او را به صاحبانش تسليم مىكند و كسى كشته نمىشود ، جز آن كه بدهىاش را ادا مىكند و نانخوران او را به حقوقبگيران از بيتالمال ملحق مىكند ، تا آن كه زمين را از عدل و داد پر مىكند ، همان گونه كه از جور و تجاوز پر شده است . او و خاندانش در رُحبه ، « 1 » ساكن مىشوند و رحبه همان سراى نوح و سرزمينى پاك است و [ سنّت ، اين است كه ] هيچ مردى از خاندان محمّد ، جز در جايى پاك و پاكيزه سكنا نمىگزيند و كشته نمىشود و ايشان ، وصيّانى پاك هستند » . « 2 »
1197 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از عبيد بن زراره - : نزد امام صادق عليه السلام از سفيانى سخن به ميان آمد . فرمود : « كِى و كجا خروج كند ، در حالى كه هنوز آن كه بايد چشمانش را خُرد كند ، از صنعا [ در يمن ] خروج نكرده است ! ؟ » . « 3 »
1198 . الأمالى ، طوسى - با سندش به نقل از هشام - : امام صادق عليه السلام از سفيانى ياد كرد و
هامش
( 1 ) . رُحبه ، محلّهاى است در كوفه يا محلّى نزديك قادسيّه و تا كوفه يك روز راه بوده است . گويا منظور ، حوالىمسجد سهلهء كنونى و نجف اشرف است كه در احاديث ديگر نيز بِدان تصريح شده است .
( 2 ) . تفسير العيّاشى : ج 1 ص 64 ح 117 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 222 ح 87 . نيز ، ر . ك : همين دانشنامه : ص 121 ح 1184 و براى ديدن تمام حديث ، ر . ك : همين دانشنامه ص 381 ح 1392 .
( 3 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 277 ح 60 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 245 ح 123 .