اين احاديث اسناد معتبرى ندارند و بيشتر آنها در منابع متأخّر و نه كهن و متقدّم حديث ، يافت شدهاند ، امّا از محتوايى مقبول برخوردارند و مضمون عمدهء آنها ، دعوت به توحيد و توجّه به يگانه مؤثّر حقيقىِ عالم وجود ، و فراز آوردن صفات رحمانيت و اسماى نقشآفرين او در هستى هستند . « 1 » همچنين در بسيارى از آنها ، به نقش بزرگ امامان ، از جمله ، امام حىّ و حاضر ، مهدى عليه السلام در برآورده شدن حاجات اشاره شده است . « 2 » دو نكتهاى كه با آموزههاى اصيل شيعى ، هماهنگ اند و افزون بر اين ، از سوى بسيارى از بزرگان راستين و مورد اعتماد ، مورد تجربه قرار
هامش
( 1 ) . ر . ك : مكارم الأخلاق : ج 2 ص 260 و 139 ، المحاسن : ج 2 ص 98 ح 1258 ، بحار الأنوار : ج 95 ، ص 28 و 451 .
( 2 ) . همانجا .