3 . استخاره با تسبيح و عدد
اين استخاره كه در آن از تسبيح و عدد استفاده مىشود و دعايى نيز دارد ، مربوط به دورهء غيبت كبراست و علّامه حلّى آن را در كتاب منهاج الصلاح - كه تلخيص وى از مصباح المتهجّد شيخ طوسى است - ، نقل كرده و طريق خود را به آن ، اين گونه نقل كرده است :
نَوعٌ آخَرُ مِنَ الاستِخارَةِ ، رَوَيتُهُ عَن والِدِى الفَقيهِ سَديدِ الدّينِ يوسُفَ بنِ عَلِىِّ بنِ المُطَهَّرِ - رَحِمَهُ اللَّهُ تعالى - ، عَنِ السَّيِّدِ رَضِىِّ الدّينِ مُحَمَّدٍ الآوِيِّ ، عَن صاحِبِ الزمان عليه السلام .
گونهء ديگر استخاره را از پدر فقيهم ، سديد الدين يوسف بن على بن مطهّر - كه خدا رحمتش كند - از سيّد رضى الدين محمّد آوهاى حسينى از صاحب الأمر عليه السلام نقل مىكنم . « 1 »
او سپس متن حديث را مىآورد كه در كتاب آمده است .
شهيد اوّل نيز اين استخاره را به نقل از علّامه حلى و با همان طريق آورده ؛ امّا تصريح كرده است كه اين شيوهء استخاره از زمان سيّد رضى الدين آوهاى مرسوم شده و پيشينهاى ندارد . « 2 » گفتنى است شهيد اوّل نقل ابن طاووس را كه در پى مىآيد نيز گزارش كرده است .
سيّد ابن طاووس نيز كه با اين سيّد آوهاى همعصر است و او را برادر خود خوانده ، همين استخاره را از او نقل كرده ؛ امّا آن را به صادق عليه السلام نسبت داده كه به احتمال فراوان ، امام جعفر صادق عليه السلام است ، اگرچه به احتمالى بعيد ، عنوانى كلّى براى امام زمان عليه السلام باشد . متن گزارش ، مشابه متن منقول علّامه و آغاز آن چنين است :
فَوَجَدتُ بِخَطِّ أَخِىَ الصَّالِحِ الرَّضِىِّ القَاضِى الآوِىِّ مُحَمَّدِ بنِ مُحَمَّدِ بنِ مُحَمَّدٍ
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 329 ح 1108 .
( 2 ) . الذكرى : ص 253 .