انجام به بركتْ گره خورده و شبها و روزهايش در كرامتْ پيچيده شده است ، براى من آن را به گونهاى برگزين كه رام شود و به اختيارم درآيد و ايّامش به كامم آيد . خدايا ! يا فرمانم بده تا فرمان پذيرم يا باز دار تا باز ايستم . خدايا ! گزينهء با خير و عافيت را از تو به رحمتت مىخواهم » .
سپس دستهاى از دانههاى تسبيح را بگيرد و حاجتش را از دل بگذرانَد و دانههاى تسبيح را بشمارد ، اگر عدد آنها زوج بود ، به معناى « انجام بده » و اگر فرد بود ، به معناى « انجام نده » است ، يا عكس اين حالت را فرض كند « 1 » . « 2 »
1109 . بحار الأنوار : از پدرم شنيدم كه از استادش ، شيخ بهايى - كه خدا ضريحش را منوّر كند - نقل مىكرد كه او از استادانش شنيده كه قائم عليه السلام در بارهء استخاره با تسبيح فرموده است : « آن را مىگيرد و بر پيامبر و خاندانش - كه درودهاى خدا بر او و ايشان باد - سه بار صلوات مىفرستد و [ بخشى از ] تسبيح را در دست مىگيرد و دانهها را دوتا دوتا مىشمرد . اگر در پايان ، يكى ماند ، يعنى انجام بده و اگر دوتا ماند ، يعنى انجام نده » .
9 / 3 : استخارهء مصرى
1110 . فتح الأبواب : حاشيهاى بر كتاب مصباح [ المتهجّد ، اثر شيخ طوسى ] به خط خودم ديدم كه اكنون به ياد ندارم چه كسى آن را برايم روايت كرده و يا از كجا نقل كردهام ؛ ولى متنش اين است : استخارهء مصرى از مولايمان حجّت صاحب الزمان : « در دو برگهء جدا مىنويسى :
" گزيدهء خدا و پيامبرش براى فلان كس فرزند فلان زن " ، و در يكى از آنها مىنويسى :
" انجام بده " و در ديگرى مىنويسى : " انجام نده " و آن دو را در دو گلولهء گِلى مىگذارى و در
هامش
( 1 ) . در الذكرى آمده است : از جمله استخاره با عدد است كه در قرنهاى گذشته پيش از زمان سيّد بزرگوار ، رضى الدين محمّد بن محمّد آوى حسينى بست نشين مشهد مقدس - كه رضوان خدا بر او باد - رواج نداشت ، و ما آن و همهء رواياتش را از او ، از جمعى از مشايخمان ، از شيخ بزرگوار فاضل جمال الدين بن مطهّر ، از پدرش - كه رضوان خدا بر او باد - از سيد رضى الدين ، از صاحب امر - عليه الصلاة والسلام - ، روايت مىكنيم .
( 2 ) . منهاج الصلاح : ص 230 ، الذكرى : ص 253 ، المصباح ، كفعمى : ص 515 ، بحار الأنوار : ج 91 ص 248 ح 2 .