نگاه مىدارى ، نگاه داشته نمىشوم . « 1 » خدايا ! مرا از جايى كه اوليايت فرود مىآيند ، غايب مكن و دلم را پس از آن كه هدايت نمودى ، به كژراهه مبر . خدايا ! مرا به پذيرش ولايت كسى هدايت نما كه اطاعتش را واجب كردهاى " » . « 2 »
ج - دعاى عهد « 3 »
1009 . مهج الدعوات - با سندش به نقل از جابر بن يزيد جعفى - : امام باقر عليه السلام فرمود : « هر كس اين دعا را يك بار در عمرش بخواند ، جزو بندگان خدا نوشته مىشود و نامش را به دفتر قائم عليه السلام مىبرند و چون قائم ما قيام كند ، او را به نام خود و پدرش صدا مىزند و اين نوشته را به او مىدهند و مىگويند : " اين نوشته را بگير ؛ همان عهدى را كه با ما در دنيا بستى " و اين ، همان سخن خداى عز و جل است : « مگر كسى كه عهدى نزد خداى رحمان برگيرد » .
اين دعا را در حال طهارت بخوان . مىگويى : " اى خدا ! اى خداى خدايان ! اى يگانه ! اى يكتا ! اى آخر آخران ! اى چيره بر چيرگان ! اى و الا ! اى بزرگ ! تو و الا و والاترينى . از هر بالايى بالاترى . اى سَرور من ! اين عهد من است و تو ، انجام دهندهء وعدهات به من هستى .
اى مولاى من ! مرا به عهدم برسان و وعدهء [ خود به ] من را عملى كن . به تو ايمان آوردم . از تو به [ حقّ ] حجاب عربىات و به حجاب غير عربىات و به حجاب عبرىات و به حجاب سريانىات و به حجاب رومىات و به حجاب هندىات ، « 4 » درخواست مىكنم كه معرفتت را با نخستين عنايتت ، [ در من ] استوار بدارى ؛ كه تو خداى ناديدنى هستى و در بالاترين ديدگاه قرار دارى .
هامش
( 1 ) . ترجمه در اين عبارت ، مطابق با حدس محقّقانهاى است كه مؤلّفان كتاب ، آن را بر نسخهء متن و بحار الأنوارترجيح دادهاند . ( م )
( 2 ) . مهج الدعوات : ص 395 ، بحار الأنوار : ج 95 ص 336 ح 6 .
( 3 ) . براى امام مهدى عليه السلام دو دسته دعاى عهد داريم : دستهء نخست در بر دارندهء بيعت شيعه با امام و آمادگى آنان براى يارى امام است و دستهء دوم به گونهاى ، عهد با خداوند در حفظ باورهاى اساسى و ايمان به اركان دين و استوارسازى آنها را طرح مىكند كه دعاى اين جا از گونهء دوم است .
( 4 ) . به گمان فراوان ، مقصود از اين حجابها ، حجابهاى نور و پيامبران بزرگ و حاجبان خدايند كه درسرزمينهاى گوناگون مبعوث شدند و عبارت پايانىِ دعا قرينهء خوبى براى اين گمان است ، ( م )