و شخصيت ، شناخته شدهاند .
وجه مشترك بسيارى از اين تشرّفها - كه در كتابهاى متعددى آمده - ، « 1 »
گرفتارى سخت و اضطرارهاى فردى و اجتماعى و يا مداومت بر خير و نيكوكارى و دعا و مناجات و درخواستهاى مكرّر بوده كه با صلاحديد خداوند ، همراه گشته است . « 2 » در حقيقت ، اين نياز و نيكى درونى و نيكوكارى بيرونى است كه لياقت ديدار را پديد مىآورد ، تا آن جا كه حتّى زمينهء آمدن امام زمان عليه السلام و دستگيرى ايشان را از دوستدارانش فراهم مىآورد . به سخن ديگر ، مىتوان اهتمام خود را پيشتر و بيشتر از آنچه بر اعمال و اذكارى منصوص يا غير منصوص مىنهيم تا به توفيق تشرّف نايل شويم ، به تقويت ايمان و افزايش معرفت و نيكى و عمل صالح بپردازيم تا وجود ذى قيمتش ، خريدار ما گردد و به دستگيرى و هدايت ما بيايد ؛ همان نكتهاى كه در سخن برخى رهپويان اين راه ، مورد تأكيد قرار گرفته « 3 » و مىتواند تمام توصيههاى اخلاقى و دعا و ذكرهاى مناسب براى اين مقصود را جهت ببخشد .
بر اين اساس ، شيوههاى توصيه شده را از يك سو مىتوان زمينهساز ارتقاى شخصيت درخواست كنندهء ديدار دانست و از سوى ديگر ، جلب عنايت حكيمانهء امام مهدى عليه السلام . با اين نگرش مىتوان چنين گفت كه : چون وقوع و تحقّق ديدار ، سرانجام ، به اراده و مصلحتسنجى امام عليه السلام است و به ندرت روى مىدهد ، از ناحيهء ما غير قابل پيشبينى مىشود و از نگاه ما رويدادى اتّفاقى به شمار مىآيد و با آنچه
هامش
( 1 ) . ر . ك : تبصره الولى فى من رأى القائم المهدى عليه السلام ، سيّد هاشم بحرانى ؛ النجم الثاقب ، ميرزا حسين نورى ؛ ياقوتالأحمر فى من رأى الحجة المنتظر ، على اكبر نهاوندى ؛ ديدار با امام زمان در مكّه و مدينه ، محمدحسن ضرّابى .
( 2 ) . ميرزا حسين نورى نيز پس از ذكر حكايات تشرّف به خدمت امام مهدى عليه السلام ، به اين نكته اشاره نموده كهمداومت بر عمل نيك و عبادات مشروعه و انابه و تضرّع ، از اسباب قريبهء ديدار است ( النجم الثاقب : ص 656 ) .
( 3 ) . ر . ك : ص 297 ( فصل پنجم / ارتباط شاگرد ميرزا محمّد اصطهباناتى ) ، كيمياى محبت : ص 29 ( اين كتاب ، شرح زندگانى و كرامتهاى شيخ رجبعلى نكوگويان ، مشهور به خيّاط است ) .