جايى كه در آن است ، كرعه نام دارد و از سرزمين يمن و در فاصلهء ده روز راه صحرايى بدون آب است .
گفتنى است كه ذكر كرعه به عنوان محلّ قيام مهدى عليه السلام در حديثى از كتاب نعوت المهدى نوشتهء ابو نعيم اصفهانى آمده و از عبد اللَّه بن عمر ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده است : مهدى از آبادىاى به نام كرعه ، خروج مىكند ، بر سرش ابرى سايه مىافكند كه در آن ندا دهندهاى ندا مىدهد : « اين مهدى ، جانشين خدا [ در زمين ] است . از او پيروى كنيد » . « 1 »
3 / 20 : نجم الدين جعفر بن زهدرى
832 . سيّد على بن عبد الكريم بن عبد الحميد نيلى « 2 » نقل مىكند كه : يكى ديگر از كسانى كه قائم عليه السلام را ديده ، جمال الدين فرزند قارى فقيه ، جعفر بن زهدرى « 3 » است . عبد الرحمان عتائقى ، « 4 » ماجراىِ او را به خطّ خودش برايم نوشت : جعفر بن زهدرى ، فلج شد و مادربزرگش هر چه در معالجهاش كوشيد ، كارى از پيش نبرد . او را نزد پزشكان بغداد نيز بردند و مدّتى طولانى به معالجهاش پرداختند ؛ امّا سودى نداشت .
هامش
( 1 ) . الصراط المستقيم : ج 2 ص 260 ، نجم الثاقب : ص 389 ح 62 .
( 2 ) . سيّد بهاء الدين ابو القاسم على بن سيّد ، غياث الدين عبد الكريم بن عبد الحميد حسينى علوى : از عالماننسبشناس و از نُقبايى است كه در اصل ، نيلى است ؛ ولى در نجف موطن گزيده بود . او فقيه ، محدّث ، رجالشناس ، شاعر و صاحب كتاب السلطان المفرّج عن أهل الإيمان ، از منابع بحار الأنوار است . او تا سال 803 ق زنده بوده است ( الذريعة : ج 12 ص 217 ش 1439 ، أعيان الشيعة : ج 8 ص 266 ) .
( 3 ) . نجم الدين جعفر بن زهدرى ( ق 8 ق ) شاگرد علّامه حلّى و مؤلّف كتاب إيضاح تردّدات الشرائع است ( مجلّهءتراثنا : ج 13 ص 248 ) .
( 4 ) . عبد الرحمان بن محمّد بن ابراهيم ، معروف به ابن عتائقى ( 699 - 790 ق ) : فاضلى عالم و محقّقى متبحّر ومعاصر شهيد اوّل بود . او تأليفاتى دارد كه از جملهء آنها شرح نهج البلاغة است ( أعيان الشيعة : ج 7 ص 465 ش 1524 ، الأعلام ، زِركلى : ج 3 ص 330 ) . در بحار الأنوار ( ج 52 ص 73 ) و نجم الثاقب ( ص 362 ) ، « قبائقى » آمده است .