فرمود : « منم حجّت خدا بر بندگان خدا و بقيّة اللَّه در زمين او . منم آن كسى كه زمين را از عدل و داد پُر خواهم كرد ، آن چنان كه از ظلم و جور پر شده است . منم فرزند حسن بن على بن محمّد بن على بن موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب » .
بعد از آن فرمود : « چشمهايت را ببند » . بستم . سپس فرمود : « بگشا » . گشودم و خود را در پيش روى قافله ديدم . پس ايشان - كه درود خداوند بر او باد - از نظرم غايب شد . « 1 »
3 / 18 : سيّد محمّد آوهاى
830 . محدّث نورى مىگويد : علّامه حلّى ( م 726 ق ) در آخر كتاب منهاج الصلاح « 2 » نوشته است : دعاى عبرات ، دعايى معروف است كه از امام صادق عليه السلام روايت شده و سيّد رضى الدين محمّد آوى « 3 » نيز حكايت مشهورى با آن دارد كه نوهء علّامه حلّى ، فخر الدين محمّد ، آن را از پدرش ، از جدّش علّامه حلّى ، در حاشيهء كتاب ياد شده چنين نقل كرده است : سيّد محمّد آوى ، مدّتى طولانى در بند يكى از كارگزاران سلطان جرماغون ( يكى از فرماندهان اصلى سپاه چنگيزيان مغول ) بود و بر او [ در خوردن و نوشيدن ] سخت گرفته بودند تا اين كه امام زمان عليه السلام را در خواب مىبيند و مىگريد و مىگويد : اى مولاى من ! براى رهايىام از اين ستمگران ، شفاعت كن .
هامش
( 1 ) . نجم الثاقب : ص 265 ح 3 .
( 2 ) . منهاج الصلاح : ص 514 .
( 3 ) . سيّد رضى الدين محمّد بن محمّد بن زيد بن داعى آوى علوى حسينى ( م 654 ق ) : فاضل جليل القدر و سيّدصالح عابد زاهد و صاحب مقامات عالى و دوست - همدورهء سيّد ابن طاووس و پدر علّامه حلّى بوده است و ابن طاووس در نوشتههايش از او به عنوان برادر ، ياد و برخى حكايات را از او نقل مىكند . او در مجاورت مزار امير مؤمنان عليه السلام سُكنا گزيده بود ( أمل الآمل : ج 2 ص 298 ش 900 ، أعيان الشيعة : ج 9 ص 405 ش 928 ، خاتمة المستدرك ، ج 2 ص 325 ) .