3 / 17 : مردى صالح به گفتهء حسن بن حمزهء علوى
829 . محدّث نورى « 1 » مىگويد كه : سيّد محمّد حسينى ، « 2 » مذكور در حديث سى و ششم كتاب اربعين - كه آن را كفاية المهتدى نام نهاده - از كتاب الغيبةى حسن بن حمزهء علوى طبرى مرعشى نقل كرده « 3 » كه مردى صالح از اصحاب ما اماميه به من گفت : سالى به قصد حج بيرون رفتم و در آن سال ، گرما شدّت تمام داشت و [ باد ] سموم [ گرم ] بسيار بود . از قافله ، جدا گشتم و راه را گم كردم و از غايت تشنگى ، از پاى در آمدم .
بر زمين افتادم و مُشرف به مرگ ، شدم . پس شيههء اسبى به گوشم رسيد . چشم گشودم . جوان خوشرو و خوشبويى را ديدم كه بر اسبى شهبا سوار بود . آن جوان ، آبى به من نوشانيد كه از برف ، خنكتر و از عسل ، شيرينتر بود و مرا از هلاك شدن رهانيد . گفتم : اى سيّد من ! تو كيستى كه اين گونه در بارهء من مرحمت فرمودى ؟
هامش
( 1 ) . حسين بن محمّدتقى نورى مازندرانى طبرسى : از محدّثان متتبّع و چهرهء سرشناس شيعه در قرن چهاردهماست . وى سال 1254 ق در منطقهء نور مازندران متولّد شد و به سال 1320 ق در نجف وفات يافت . وى به « محدّث نورى » مشهور است . او تحصيلات خود را در عراق نزد اساتيدى مثل شيخ مرتضى انصارى و ميرزاى شيرازى تكميل نمود و شاگردان زيادى داشت از جمله شيخ عبّاس قمى صاحب مفاتيح الجنان كه از او در كتابهايش به عظمت ياد مىكند . تأليفات زيادى از او باقى مانده كه مشهورترين آنها ، مستدرك الوسائل است . نجم الثاقب ، تأليف او در مورد امام زمان عليه السلام است ( ر . ك : الكنى و الألقاب : ج 2 ص 445 ، مستدرك الوسائل : مقدّمه ) .
( 2 ) . سيّد محمّد بن محمّد بن ابو محمّد بن محمّد ، ملقّب به مصحفى حسينى موسوى سبزوارى مشهور به ميرلوحى ، ملقّب به « مطهّر » و متخلّص به « نقيبى » : او معاصر علّامه مجلسى و محمّدتقى مجلسى است . قبل از سال هزار در اصفهان به دنيا آمد و در همان شهر در سال 1083 ق ، پس از آن كه كتاب اربعين خود به نام كفاية المهتدى را تمام كرد ، از دنيا رفت ( الذريعة : ج 1 ص 388 ش 2002 و ج 9 ص 1220 ش 7826 ) .
( 3 ) . ابو محمّد حسن بن حمزة بن على بن عبد اللَّه بن محمّد بن حسن بن حسين بن على بن ابى طالب علوىطبرى ، مشهور به مرعشى ( م 358 ق ) : از شخصيت هاى جليل القدر و فقيهان شيعه است . شخصيتى اديب ، دانا ، فقيه ، زاهد ، پارسا و داراى خوبىهاى زياد بود و از مشايخ شيخ مفيد و غضائرى به شمار مىرفت . نوشتههاى فراوانى ، مانند : المبسوط ، المفتخر و الغيبة دارد ( رجال النجاشى : ج 1 ص 182 ش 148 ، الفهرست ، طوسى : ص 104 ش 195 ، أعيان الشيعة : ج 5 ص 60 ) .