مىكنند و اگر از مكّان اطّلاع يابند ، [ مأموران حكومت را ] به سوى آن ره مىنمايند » . « 1 »
674 . كمال الدين - با سندش به نقل از على بن عاصم كوفى « 2 » - : در توقيعهاى صاحب الزمان ، چنين آمد : « ملعون است ، ملعون ، هر كس كه نام مرا در محفل و مجلسى از مردم ، به زبان آورد » . « 3 »
ر . ك :
ج 8 ص 143 ( بخش يازدهم / فصل يكم / نهى از توقيت و تكذيب وقتگذاران ) .
1 / 9 نهى از پيگيرى ( جاى امام ( ع ) )
675 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از ابو محمّد عمّار بن حسين بن اسحاق اسروشنى - :
ابو عبّاس احمد بن حسن بن ابو صالح خُجَندى « 4 » كه بر جستجو و پيجويى [ از امام زمان عليه السلام ] پافشارى داشت و به شهرها سفر مىكرد ، به وسيلهء شيخ ابو القاسم بن روح به صاحب الأمر عليه السلام نامه نوشت و از تعلّق خاطر و اشتغال به جستجو و پيجويىاش شِكوه كرد و جوابى مىخواست كه جانش را آرام كند و آنچه را بر آن عمل مىنمود ، برايش روشن نمايد . او گفت : توقيعى براى من آمد كه متنش اين بود : « هر كس بكاود ، پيجويى كرده و هر كس پيجويى كند ، خوار شده و هر كس خوار شود ، به بيراهه رفته و هر كس به بيراهه رود ، مشرك شده است » . او گفت : از پيجويى دست كشيدم و جانم آرام گرفت و خوشحال به وطنم باز گشتم . ستايش ، ويژهء خداست . « 5 »
هامش
( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 364 ح 331 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 351 .
( 2 ) . على بن عاصم كوفى : بزرگ شيعه در عصر خود و از اصحاب امام عسكرى عليه السلام بود . آن امام عليه السلام زيراندازى راكه بر آن آثارى از انبيا و اوصيا بود ، به وى نشان داد كه اين نشان از ستودگى و كمال او دارد . آية اللَّه خويى مىگويد : « در بزرگى اين مرد ، ترديدى نيست ؛ امّا وثاقت او ثابت نشده است » . در زندان معتضد ، از دنيا رفت ( ر . ك : مشارق أنوار اليقين : ص 155 ، مستدركات علم رجال الحديث : ج 5 ص 392 ش 10112 ، معجم رجال الحديث : ج 13 ص 70 ش 8232 ) .
( 3 ) . كمال الدين : ص 482 ح 1 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 33 ح 9 .
( 4 ) . خجند : شهرى در ماوراء النهر ( تاجيكستان فعلى ) است .
احمد بن حسن : گفته شده است كه از مشايخ شيخ صدوق است و اين روايت ، بر حسن و كمال او دلالت دارد . در بحار الأنوار ، « جحدرى » و در كمال الدين ، به جاى « حسن » ، « خضر » آمده است ( ر . ك : أعيان الشيعة : ج 2 ص 585 ش 3757 ، مستدركات علم رجال الحديث : ج 1 ص 278 ش 807 و ص 308 ش 942 ) .
( 5 ) . الغيبة ، طوسى : ص 323 ح 271 ، كمال الدين : ص 509 ح 39 ، بحار الأنوار : ج 53 ص 196 ح 22 .